Συζητήσεις για το Μέλλον των Διατλαντικών Σχέσεων στα Δυτικά Βαλκάνια
Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, συμμετείχε πρόσφατα στη Διάσκεψη για τη Συντηρητική Πολιτική Δράση στην Ουάσιγκτον και ήταν προσκεκλημένος του Ατλαντικού Συμβουλίου. Κατά την ομιλία του, εστίασε στις σχέσεις της χώρας του με την Ελλάδα και κυρίως με τη Βουλγαρία, καθώς και στην πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
«Ως έθνος έχουμε καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια. Έχουμε υποστεί πολλές ταπεινώσεις και έχουμε αποδεχθεί δυσμενείς συμφωνίες προκειμένου να επιτύχουμε την ευρωπαϊκή μας προοπτική και να ενταχθούμε στο ΝΑΤΟ,» δήλωσε ο Μίτσκοσκι κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που διοργανώθηκε από το Ατλαντικό Συμβούλιο.
«Η απογοήτευση στους πολίτες είναι έντονη. Θυμάμαι όταν ήμασταν στην αντιπολίτευση το 2018, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από όλο τον κόσμο επισκέπτονταν τη χώρα μας λέγοντας ότι αν αλλάξουμε το όνομά μας θα γίνουμε άμεσα μέλος του ΝΑΤΟ και θα ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις με την ΕΕ που θα ολοκληρωθούν σε 4-5 χρόνια. Αυτά τα χρόνια έχουν περάσει εδώ και δύο χρόνια κι όμως βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο όπως πριν από 20 χρόνια,» πρόσθεσε.
Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η χώρα αντιμετωπίζει τώρα ένα νέο αίτημα για αλλαγές στο Σύνταγμα χωρίς αυτό να εγγυάται μια σαφή πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. «Πείτε μου αν υπάρχει άλλη περίπτωση στην Ευρώπη που να μοιάζει έστω λίγο με τη δική μας,» ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Εάν εμείς εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας, περιμένουμε κι οι άλλοι να κάνουν το ίδιο,» συμπλήρωσε ο Μίτσκοσκι αναφερόμενος στη διεθνή πολιτική σκηνή. «Γι’ αυτό ταξιδεύω σε διάφορες χώρες για να αναδείξω τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.»
Σχετικά με τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα είπε: «Πρέπει τώρα να συμπεριλάβουμε κάποιους συμπολίτες μας στο προοίμιο του Συντάγματος — συγκεκριμένα τους εκπροσώπους της βουλγαρικής κοινότητας. Αν εξετάσουμε όλα αυτά μέσα από αυτήν την οπτική γωνία δεν φαίνεται κάτι σπουδαίο.» Ωστόσο αναρωτήθηκε γιατί είναι απαραίτητο αυτό: «Μήπως παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα;»
Κατέληξε λέγοντας πως υπάρχουν ήδη θεσμοί όπως το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο που κρίνουν τέτοιες υποθέσεις κι ότι οι αποφάσεις αυτού δείχνουν ότι η μακεδονική κοινότητα έχει βιώσει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων περισσότερες φορές απ’ όσο η βουλγαρική κοινότητα στη Μακεδονία.