Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) δια του Τομεάρχη Εξωτερικών, Χάρη Τζήμητρα, εξαπέλυσε δριμεία κριτική κατά της κυβέρνησης, με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με το υποθαλάσσιο καλώδιο και την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης. Ο κ. Τζήμητρας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι, αντί να αναγνωρίσει και να διορθώσει τα λάθη της, «βαφτίζει το ψάρι κρέας» προκειμένου να αποφύγει την παραδοχή των «εθνικών ηττών» στις οποίες έχει οδηγήσει τη χώρα.
«Με το καλώδιο και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αντί ο Έλληνας ΥΠΕΞ να αναγνωρίσει λάθη για να τα διορθώσει, δίνει μαθήματα διεθνούς δικαίου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Τζήμητρας, προσθέτοντας:
«Το να δηλώνει ο κ. Γεραπετρίτης ότι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν παράγει έννομα αποτελέσματα και ότι όσον αφορά την Τουρκία «η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν», αναδεικνύει για μια ακόμη φορά την τακτική της Κυβέρνησης να βαφτίζει το ψάρι, κρέας, για να μην αποδεχθεί τις εθνικές ήττες στις οποίες έχει οδηγήσει τη χώρα».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛΑΣ, τέσσερις είναι οι βασικοί άξονες της κριτικής:
Πρώτον, όταν η Τουρκία έχει παγώσει με στρατιωτικά μέσα για δύο χρόνια την πόντιση του καλωδίου και κυβερνητικά στελέχη μιλούν ανοικτά για υποχώρηση, μια επιστολή της Ελλάδας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ενημέρωση, αλλά ως άδεια που ζητείται υπό απειλή. Το ερώτημα που τίθεται είναι: αφού η πρακτική αυτή προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο, γιατί δεν την εφάρμοσε η Κυβέρνηση από την πρώτη μέρα και περίμενε δύο χρόνια;
Δεύτερον, η κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης αποδεικνύει την απόλυτη αποτυχία της πολιτικής Μητσοτάκη, τόσο σε σχέση με τη Λιβύη όσο και γενικότερα στην οικοδόμηση συμμαχιών και συνεργασιών στην περιοχή. Σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου η Ελλάδα διαμόρφωνε την πρωτοβουλία των κινήσεων και τα σχήματα συνεργασίας, σήμερα αυτά τα διαμορφώνει η Τουρκία. Ο κ. Μητσοτάκης παραμένει προσκολλημένος στον Νετανιάχου, αφήνοντας διπλωματικό έδαφος να αλωνίζει η Άγκυρα. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν το μνημόνιο δημιουργεί έννομα αποτελέσματα (αφού είναι παράνομο), αλλά τι έκανε η κυβέρνηση για να αποτρέψει την υπογραφή και την κύρωσή του.
Στο πλαίσιο αυτό, τίθενται τα εξής ερωτήματα:
- Για ποιο λόγο τα μέτρα πίεσης που ανέφερε ο κ. Γεραπετρίτης δεν χρησιμοποιήθηκαν πριν την κύρωση, ώστε να φανεί το κόστος;
- Για ποιο λόγο δεν αξιοποιείται το όπλο των κυρώσεων κατά της Τουρκίας, που ο Αλέξης Τσίπρας εξασφάλισε και πρότεινε πριν σχεδόν 7 χρόνια;
Η απάντηση, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, είναι προφανής: ο κ. Γεραπετρίτης ακολουθεί την ίδια γραμμή με τον κ. Βαρβιτσιώτη, ο οποίος είχε δηλώσει ότι οι κυρώσεις δεν «είναι στρατηγική προτεραιότητα για την κυβέρνηση».
Τρίτον, η κυβέρνηση διατυμπανίζει τις άριστες συμμαχίες με ΗΠΑ, Αίγυπτο, Γαλλία και την ΕΕ. Ωστόσο, αυτά τα ισχυρά δίκτυα δεν αξιοποιούνται για να αποτραπούν οι διαδοχικές εθνικές ήττες. Η κυβέρνηση απέτυχε στον διάλογο, στις συμμαχίες και στην προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ο ελληνοτουρκικός διάλογος έχει διακοπεί (παρότι διερευνητικές πραγματοποιούνταν ακόμα και επί Σαμαρά), οι συμμαχίες είναι αδύναμες, ενώ η Τουρκία αναβαθμίζεται ραγδαία και «αλωνίζει επί του πεδίου» με το Oruc Reis, το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις υποχωρήσεις στην Κάσο. Η ΕΛΑΣ καλεί τους πολίτες να συγκρίνουν την τρέχουσα στάση και θέση της Ελλάδας με την αντίστοιχη περίοδο 2015-2019.
Τέταρτον, η κυβέρνηση, όπως συνηθίζει, άρχισε να διαρρέει το ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων. Η ΕΛΑΣ υπενθυμίζει ότι το 2019, όταν ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε επέκταση στο Ιόνιο, στελέχη της ΝΔ τον κατηγούσαν για προσχώρηση στις τουρκικές θέσεις περί «τμηματικής επέκτασης». Δύο χρόνια μετά, χειροκροτούσαν τον κ. Μητσοτάκη. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει επανειλημμένα ζητήσει την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στην Ανατολική Μεσόγειο και μια συνεκτική στρατηγική οριοθέτησης με όμορες χώρες. Στη ΔΕΘ επανέλαβε ότι η επέκταση πρέπει να προχωρήσει, αλλά είναι επικίνδυνο να γίνει πριν από τις εκλογές, καθώς η κυβέρνηση ενδέχεται να εργαλειοποιήσει προεκλογικά ένα εθνικό θέμα, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν με τη Θράκη, τα εξοπλιστικά και τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο κ. Μητσοτάκης, δυστυχώς, έχει αποδείξει ότι δεν αντιμετωπίζει τα εθνικά θέματα ως ευκαιρία ενίσχυσης της θέσης της χώρας, αλλά ως «παιχνίδι ψηφοθηρίας και πατριδοκαπηλίας».