Ετεοκλής Παύλου, με αφορμή τη συμπλήρωση 13 χρόνων από τον πυροβολισμό που άλλαξε για πάντα τη ζωή του, προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση. Ο παρουσιαστής και σύζυγος της Ελένης Χατζίδου ταξίδεψε νοερά πίσω στην 13η Οκτωβρίου 2013, μια ημερομηνία που τον σημάδεψε ανεξίτηλα, όταν σε ηλικία μόλις 23 ετών βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Μέσω τριών βίντεο στο Instagram, μοιράστηκε σκέψεις για την αναπηρία, τις αναμνήσεις που τον στοιχειώνουν ακόμα και την ουσιαστική έννοια της δικαίωσης.
Διαβάστε: Ετεοκλής Παύλου: «Με μπέρδεψαν με πρώην της Ελένης και με ρωτούσαν πράγματα σαν να μην υπάρχω εγώ» (Βίντεο)
Ετεοκλής Παύλου: «Κάθε χρόνο τέτοια μέρα το σκέφτομαι όλη μέρα και όλη νύχτα»
Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026, ο Ετεοκλής Παύλου επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους τις έντονες σκέψεις του για την ημέρα που άλλαξε ριζικά την πορεία της ζωής του. «Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα, είναι 13 χρόνια ακριβώς από τη μέρα που έγινε αυτό το τραγικό συμβάν σε εμένα και έχασα το πόδι μου. Ήταν 13 Οκτωβρίου του 2013», ανέφερε αρχικά. Ο παρουσιαστής εξήγησε ότι, παρά το πέρασμα του χρόνου, η συγκεκριμένη ημερομηνία παραμένει βαθιά φορτισμένη συναισθηματικά. «Πραγματικά το σκέφτομαι όλη μέρα και όλη νύχτα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάπως έτσι κυλάει», παραδέχτηκε. Παράλληλα, θέλησε να απευθυνθεί σε όλους τους ανθρώπους που βιώνουν την πραγματικότητα της αναπηρίας, είτε από τη γέννηση τους είτε μετά από κάποιο σοβαρό περιστατικό. «Μην τα παρατάτε ποτέ, ό,τι δυσκολία και να αντιμετωπίζετε στη ζωή σας», τόνισε, υπογραμμίζοντας τα εμπόδια που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα. «Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι, ειδικά σε μία χώρα που καθημερινά σου υπενθυμίζει ότι δεν έχεις θέση να ζεις σε αυτήν ως ανάπηρος, εσύ μην τα παρατήσεις», είπε χαρακτηριστικά.
«Όταν χάνεις το πόδι σου, δεν υπάρχει πραγματική δικαίωση»
Σε ένα από τα πιο ειλικρινή και ουσιαστικά σημεία της εξομολόγησής του, ο Ετεοκλής Παύλου εστίασε στη δικαστική πτυχή της υπόθεσης. Όπως αποκάλυψε, πολλοί τον ρωτούν όλα αυτά τα χρόνια αν έχει λάβει την δικαίωση που του αξίζει. «Κάποια στιγμή θα μιλήσω για αυτό και θα σας πω ακριβώς τι έχει συμβεί», ανέφερε, αποφεύγοντας να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για την πορεία της υπόθεσης. Ωστόσο, στη συνέχεια, προέβη σε μια ιδιαίτερα συγκινητική δήλωση. «Η πραγματική δικαίωση δεν έρχεται ποτέ. Όταν χάνεις το χέρι σου, το πόδι σου, όταν μένεις ανάπηρος και κοιτάς τον θάνατο στα μάτια δεν υπάρχει δικαίωση. Δεν κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή και η ύπαρξη». Με αυτά τα λόγια, επιχείρησε να εξηγήσει ότι, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε νομική εξέλιξη, υπάρχουν απώλειες και βιώματα που δεν μπορούν ποτέ να αποκατασταθούν.
«Ευχόμουν να υπάρχει ένα κουμπί που θα έσβηνε τις αναμνήσεις»
Ο παρουσιαστής μοιράστηκε επίσης μια σκέψη που τον απασχόλησε έντονα κατά τη διάρκεια της πολύμηνης νοσηλείας του. Όπως εξήγησε, εκείνη την περίοδο, δεν ονειρευόταν απλώς την εξέλιξη της τεχνολογίας για την απόκτηση ενός καλύτερου τεχνητού μέλους. Η μεγαλύτερη του επιθυμία ήταν να μπορέσει να απαλλαγεί από τις επώδυνες αναμνήσεις. «Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι στο νοσοκομείο και να εύχομαι πραγματικά να εξελιχθεί τόσο η τεχνολογία με τα χρόνια, όχι για να εφευρεθεί ένα πόδι που θα μου κάνει τη ζωή πιο εύκολη, αλλά για να εφευρεθεί ένα κουμπί που θα μπορούσαμε να το πατάμε και να σβήνονται οι αναμνήσεις», εξομολογήθηκε. Και συνέχισε: «Οι μεγαλύτερες μάχες εκεί δίνονται, με όσα έχουμε ζήσει, με τα βιώματα, όταν κλείνουμε τα μάτια, κοιμόμαστε, και σκεφτόμαστε όλα αυτά που έχουμε ζήσει». Ο ίδιος τόνισε ότι η προσπάθεια διαχείρισης μιας τόσο σοβαρής απειλής για τη ζωή μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη, ακόμη και πολλά χρόνια μετά.
Το περιστατικό στο Παγκράτι που άλλαξε τη ζωή του
Στις 13 Οκτωβρίου 2013, ο Ετεοκλής Παύλου εργαζόταν ως υπάλληλος ασφαλείας σε νυχτερινό κέντρο στο Παγκράτι, όταν ξέσπασε συμπλοκή μεταξύ οπαδών αντίπαλων ομάδων. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, δέχθηκε πυροβολισμό και μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς». Ακολούθησε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδος νοσηλείας. Ο ίδιος έχει περιγράψει ότι παρέμεινε για περίπου έναν μήνα σε κώμα, ενώ σοβαρές επιπλοκές οδήγησαν τελικά στον ακρωτηριασμό του ποδιού του. Δεκατρία χρόνια αργότερα, επέλεξε να μιλήσει ξανά για εκείνη την ημέρα, όχι μόνο για να μοιραστεί τη δική του τραυματική εμπειρία, αλλά και για να αναδείξει τις καθημερινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία και τη σημασία της σθένος και της επιμονής μπροστά στις αντιξοότητες.