Με έναν ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο, ο Γιάννης Πάριος αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 54 ετών. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας του στη Θεσσαλονίκη, το βράδυ του Σαββάτου 19 Σεπτεμβρίου, ο σπουδαίος ερμηνευτής μίλησε από σκηνής για τον αγαπημένο τραγουδιστή και αποκάλυψε την άγνωστη ιστορία πίσω από το τραγούδι «Ποτέ, ποτέ».
Διαβάστε: Γιώργος Μαζωνάκης: Στο μικροσκόπιο οι διάσημοι πελάτες του ιατρείου – Τραγουδιστές, δημοσιογράφοι και δημόσια πρόσωπα στον κύκλο των μαρτύρων
Γιάννης Πάριος για Γιώργο Μαζωνάκη: «Ήταν ένα υπέροχο, τίμιο παιδί»
Ο Γιάννης Πάριος διέκοψε για λίγα λεπτά το πρόγραμμα της συναυλίας του στο Θέατρο Δάσους και αναφέρθηκε με θερμά λόγια στον Γιώργο Μαζωνάκη. Εξήγησε πως πέρα από την αγάπη, ο ίδιος τον εκτιμούσε βαθιά. «Επειδή τον γνώριζα, ήταν ένα υπέροχο, τίμιο παιδί. Είναι πιο σπουδαίο να εκτιμάς έναν άνθρωπο, παρά να τον αγαπάς. Αυτόν τον άνθρωπο τον εκτιμούσα, γιατί ήταν ταλαιπωρημένος πολύ», είπε εμφανώς συγκινημένος. Στη συνέχεια, αποκάλυψε ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης του είχε ζητήσει προσωπικά να γράψει ένα τραγούδι για εκείνον.
blank” title=”♬ πρωτότυπος ήχος – West Radio” href=”https://www.tiktok.com/music/πρωτότυπος-ήχος-7687362074724289302?refer=embed” rel=”noopener noreferrer”>♬ πρωτότυπος ήχος – West Radio
blank” title=”♬ πρωτότυπος ήχος – West Radio” href=”https://www.tiktok.com/music/πρωτότυπος-ήχος-7687362074724289302?refer=embed” rel=”noopener noreferrer”>♬ πρωτότυπος ήχος – West Radio
Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός από τη σκηνή
Λίγο πριν αρχίσει να τραγουδά το «Ποτέ, ποτέ», ο Γιάννης Πάριος εξήγησε στο κοινό γιατί είχε επιλέξει να το αφιερώσει εκείνο το βράδυ στον Γιώργο Μαζωνάκη. «Έχω γράψει κι εγώ πολλά τραγούδια, αλλά αυτό το τραγούδι, επειδή ξέρω ότι ήταν το αγαπημένο του, θα το πω…», είπε και αμέσως μετά ξεκίνησε να το ερμηνεύει. Η στιγμή αυτή αποτέλεσε έναν λιτό αλλά βαθιά προσωπικό αποχαιρετισμό από έναν καλλιτέχνη που όχι μόνο είχε συνεργαστεί μαζί του, αλλά γνώριζε και την ιστορία που κρυβόταν πίσω από ένα τραγούδι, το οποίο ο Μαζωνάκης έκανε τελικά δικό του με την μοναδική του ερμηνεία.