Τη μία στιγμή προσφέρει φροντίδα ως νοσηλευτής, την άλλη μαγεύει το κοινό ως ηθοποιός. Ο λόγος για τον πολυτάλαντο Γιώργο Κοντογιάννη, που επί 14 χρόνια αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του θιάσου του Μάρκου Σεφερλή. Παρόλα αυτά, η πορεία του ξεκίνησε από τη νοσηλευτική, ενώ παράλληλα σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Γιώργου Αρμένη.
Ο 37χρονος ηθοποιός, σε συνέντευξή του στο «Secret», μοιράστηκε την εμπειρία της συνεργασίας του με τον Μάρκο Σεφερλή: «Η συνεργασία μας με τον Μάρκο μετρά πολλά χρόνια. Ήταν ένα όνειρο ζωής να παίξω μαζί του. Η γνωριμία μας έγινε τυχαία σε ένα νυχτερινό κέντρο, όπου μου έκανε αμέσως την πρόταση να ενταχθώ στον θίασό του. Έτσι ξεκινήσαμε. Ο πρώτος μου ρόλος ήταν αυτός του θεατή, και από τότε συνεχίζουμε μαζί, με αμέτρητες παραστάσεις». Επίσης, σχολίασε τη δυναμική της συνεργασίας τους: «Αισθάνομαι ευλογημένος που βρίσκομαι δίπλα του. Πέρα από το προφανές ταλέντο του στην υποκριτική, ο Μάρκος είναι μια σχολή αυτοσχεδιασμού και μια πηγή έμπνευσης για τους νέους ηθοποιούς. Είναι τελειομανής στη δουλειά του και απαιτεί την ακριβή τήρηση του κειμένου, ώστε να εξασφαλίζεται το βέλτιστο αποτέλεσμα».
Γιώργος Κοντογιάννης στο Secret: Η αρμονική συνύπαρξη νοσηλευτικής και υποκριτικής
Παράλληλα, ο ηθοποιός μίλησε για την επιλογή του να ασχοληθεί και με τη νοσηλευτική: «Ο αδελφός μου ήταν αυτός που με παρότρυνε: «Θα σε υποστηρίξω στο όνειρό σου για την υποκριτική, αλλά είναι σημαντικό να έχεις και ένα σταθερό πτυχίο, όπως αυτό της Νοσηλευτικής», μια συμβουλή που αποδείχθηκε πολύτιμη στην πορεία. Πλέον, εργάζομαι πρωινές ώρες ως νοσηλευτής στο «Αμαλία Φλέμινγκ» και τα βράδια βρίσκομαι στο «Δελφινάριο». Με άλλα λόγια, το πρωί ασχολούμαι με τη σωματική υγεία των ανθρώπων και το βράδυ με την ψυχαγωγία και την ψυχική τους ευεξία. Ο Μάρκος είναι περήφανος για την εργατικότητά μου».
Από την οικονομική δυσχέρεια στο Μεσολόγγι στο όνειρο της σκηνής
Αναφορικά με την αφετηρία του, ο κ. Κοντογιάννης εξήγησε: «Μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό του Μεσολογγίου, τα Σταμνά, όπου τα παιδικά μου χρόνια χαρακτηρίστηκαν από έντονη οικονομική δυσχέρεια. Παρόλα αυτά, τα όνειρά μου δεν σταμάτησαν ποτέ. Από μικρός λάτρευα το θέατρο. Ξεκινούσα να γράφω δικά μου κείμενα. Στην ηλικία των 12 ετών, έπαιξα στην πρώτη μου θεατρική παράσταση σε μια τοπική επέτειο. Η ανταπόκριση του κοινού και το θερμό χειροκρότημα με έκαναν να συνειδητοποιήσω την μαγεία του θεάτρου και την ικανότητά του να προσφέρει χαρά. Κατάλαβα τότε ότι μέσω αυτού του επαγγέλματος μπορούσα να προσφέρω ευτυχία στον κόσμο. Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, οι καθηγητές μου ενθάρρυναν το ταλέντο μου, προτρέποντάς με να συνεχίσω την ενασχόληση με την υποκριτική».
Οι αγώνες επιβίωσης και η αμέριστη στήριξη της οικογένειας
Η υποκριτική ήταν το μεγάλο του πάθος, αν και η τηλεόραση επίσης τον προσέλκυε. «Κάποτε ονειρευόμουν να παίξω στην τηλεόραση, αλλά πλέον αντιλαμβάνομαι ότι η άμεση επαφή με το κοινό στο θέατρο προσφέρει μια πιο αυθεντική και ουσιαστική εμπειρία», δήλωσε. Υπογράμμισε, επίσης, τις πολλαπλές δουλειές που έκανε για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του. «Από τα 15 μου χρόνια εργαζόμουν σε αλουμινάδικα, μέχρι που έφυγα για την Αθήνα, προκειμένου να σπουδάσω υποκριτική. Παράλληλα, δούλευα σε μια κρεπερί για να καλύψω τα δίδακτρα της σχολής. Ήμουν ένα παιδί από την επαρχία που κυνηγούσε το όνειρό του. Για να καταλάβετε, αρχικά μιλούσα με την τοπική διάλεκτο, αλλά στη σχολή και μέσω της ορθοφωνίας, απέκτησα τις απαραίτητες δεξιότητες για το σημερινό μου αποτέλεσμα», ανέφερε, τονίζοντας παράλληλα την καθοριστική συμβολή της οικογένειάς του, που στάθηκε πάντα δίπλα του. «Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, κατάφερα να ολοκληρώσω τις σπουδές μου, να υπηρετήσω τη θητεία μου και να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα στη σκηνή. Με τον Μάρκο Σεφερλή και τη σύζυγό του, Έλενα Τσαβαλιά, πλέον αισθάνομαι μέλος μιας οικογένειας. Νιώθω μεγάλη χαρά όταν ο κόσμος με αναγνωρίζει στον δρόμο και με συγχαίρει για τη συνεργασία μου με τον Μάρκο Σεφερλή».
