Σάββατο του Λαζάρου: Μια ημέρα μνήμης και εορτής
Σήμερα, Σάββατο (12.4.2025), η Εκκλησία γιορτάζει την Ανάσταση του Λαζάρου, γνωστή ως «Σάββατο του Λαζάρου».Στην ημερολογιακή αυτή ημέρα τιμάται επίσης η μνήμη των Οσίου Ακακίου Καυσοκαλυβίτου και Οσίας Ανθούσας.
Τα ονόματα που εορτάζουν σήμερα περιλαμβάνουν:
- Ακάκιος
- Κάχι
- Κάκι
- Ανθούσα
- Λάζαρος
- Λάζος
- Λαζαρία
- Λαζαρούλα
Ο Όσιος Ακάκιος ο Νέος, ο Καυσοκαλυβίτης
Ο Όσιος Ακάκιος έζησε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις. Γεννημένος γύρω στο 1630 μ.Χ.,στο χωριό Γόλιτσα των Αγράφων στην τότε επαρχία Φαναρίου και Νεοχωρίου,σήμερα μέρος της κοινότητας Αγίου Ακακίου στον νομό Καρδίτσας,προερχόταν από οικογένεια ευσεβών Χριστιανών.
Aναγκασμένος να αντιμετωπίσει τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του σε νεανική ηλικία,ο Αναστάσιος (κοσμικό όνομα) βρέθηκε χωρίς γονέα νωρίς στη ζωή του. Η μητέρα του ανέλαβε με αφοσίωση το βάρος της ανατροφής των παιδιών τους με χριστιανικές αξίες και αρχές.
Mεγαλώνοντας μέσα σε αυτή την πνευματική ατμόσφαιρα, ο Αναστάσιος άρχισε να αισθάνεται έντονες κλίσεις προς τον μοναχικό βίο από πολύ νωρίς.Έτσι απομακρύνονταν συχνά από την κοσμική ζωή αναζητώντας ηρεμία σε απομονωμένα μέρη όπου αφιέρωνε το χρόνο του στην προσευχή και τη νηστεία.
Sτα είκοσι τρία χρόνια της ηλικίας του αποφασίζει να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και κατευθύνεται προς τη Ζαγορά Βόλου όπου φτάνει στο μοναστήρι της Σουρβιάς που είχε ιδρύσει ο Όσιος Διονύσιος στον Όλυμπο.
Mε την άφιξή του εκεί έγινε δεκτός με θερμή υποδοχή από τους μοναχούς και παρουσίασε τις προθέσεις του στον ηγούμενο. Παρά τις δυσκολίες που περιγράφηκαν για τη μοναχική ζωή, εκείνος επέμενε ότι θα μπορούσε να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο με τη βοήθεια Θεού.
Tο πνευματικό ζήλο που έδειξε δεν πέρασε απαρατήρητος από τον ηγούμενο που τελικά δέχθηκε τον Αναστάσιο στο μοναστήρι ως μοναχό με το όνομα Ακάκιος. Την ίδια νύχτα αξιώθηκε θείας όρασης κρατώντας στα χέρια μια λαμπρή λαμπάδα φωτίζοντας όλο τον χώρο γύρω του.
Aργότερα ανέφερε στους υποτακτικούς ότι πλησίαζε το τέλος της ζωής τους λέγοντας ιδιαίτερα στον αδελφό Αθανάσιο: «Εγώ τώρα Αθανάσιε, πηγαίνω στράτα μακριά κι έτσι δεν θα ξαναδούμε ποτέ ο ένας τον άλλον».Με αυτά τα λόγια ευλόγησε τα τέσσαρα σημεία της γης πριν κοιμηθεί ήρεμα την Κυριακή των Μυροφόρων το 1730 μ.Χ., περίπου εκατό ετών.