Η Αμυντική Στρατηγική της Ελλάδας και η Ισραηλινή Τεχνολογία

Στην Αθήνα, οι υπεύθυνοι του γραφείου Στρατιωτικού Ακολούθου της πρεσβείας των ΗΠΑ βρίσκονται σε κατάσταση ανησυχίας καθώς παρατηρούν ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στρέφονται ολοένα και περισσότερο προς αμυντικά προϊόντα από το Ισραήλ.Αυτή η στροφή οφείλεται κυρίως στο κόστος αλλά και στην προηγμένη τεχνολογία που προσφέρουν τα ισραηλινά συστήματα. Οι δασμοί που επιβάλλει η αμερικανική πλευρά, σε συνδυασμό με πιθανές αντιδράσεις από την Ε.Ε., καθιστούν τις μεγάλες αμυντικές προμήθειες εξαιρετικά δύσκολες για την Ελλάδα, όπως είναι η αγορά 20 F-35 αξίας 4,6 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται το τελικό κόστος λόγω των δασμών.

Τα τελευταία χρόνια, τα ισραηλινά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας έχουν κερδίσει έδαφος στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αμερικανικά συστήματα χάρη στη χαμηλή τιμή τους και την ταχεία παράδοση τους. Παραδοσιακά, οι αμερικανικές εταιρείες άμυνας προσέφεραν αποκλειστικά τα προϊόντα τους στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις με μια στάση που απορρέει από τη σιγουριά του μονοπωλίου τους. Ωστόσο, οι προσφορές τους είναι κατά πολύ πιο υψηλές σε σχέση με αυτές των ισραηλινών εταιρειών.

Μια πρόσφατη περίπτωση που αναδεικνύει αυτή τη διαφορά είναι το πρόγραμμα αναβάθμισης των Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) MLRS M270 του Στρατού Ξηράς. Η πρόταση της Lockheed Martin ήταν 1,1 δισ., ενώ αυτή της Elbit σχεδόν μισή τιμή, γεγονός που οδηγεί τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να προσανατολιστούν προς τις ισραηλινές επιλογές.

Από τη μία πλευρά υπάρχει μια στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ στον τομέα της άμυνας· από την άλλη όμως αναδύεται ένας «γάμος» με τις δυνατότητες που παρέχει η συνεργασία με το Ισραήλ για τον εκμοντερνισμό των Ενόπλων Δυνάμεων.