Η Μαρία Ναυπλιώτου μοιράστηκε με ειλικρίνεια τις πρώτες της εμπειρίες στον χώρο της υποκριτικής, εκφράζοντας την έκπληξή της για το πόσο έντονα απασχολούσε η εξωτερική της εμφάνιση. Προερχόμενη από τον χώρο του χορού, όπου η εσωτερική πειθαρχία και η τεχνική υπερτερούν της εικόνας, η ηθοποιός τόνισε ότι δεν είχε συνηθίσει να δρα με γνώμονα την προβολή, αλλά την προσωπική εξέλιξη, την καλλιέργεια και τις οικογενειακές αξίες. Στη διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids, η Μαρία Ναυπλιώτου μίλησε για την πίεση που ασκεί η εικόνα, την αξία της αυθεντικότητας, καθώς και τις απαιτητικές συνθήκες που βίωσε ως χορεύτρια μπαλέτου.
Διαβάστε: Ναυπλιώτου: “Έγινα ηθοποιός λόγω μιας διαφήμισης σοκολάτας – Έπεφταν τα λεφτά στα πόδια μου, αλλά εγώ ήθελα το Εθνικό και την Επίδαυρο”
Μαρία Ναυπλιώτου: «Εστίαζα στην εσωτερική μου εξέλιξη»
Εξηγώντας τις αρχές που καθόρισαν την ανατροφή της και τη φιλοσοφία που τη διέπει μέχρι σήμερα, η Μαρία Ναυπλιώτου ανέφερε:«Στον χορό, η δουλειά γινόταν από μέσα προς τα έξω, και ακόμα κι αν δεν είχες την ιδανική εμφάνιση, αυτό δεν ήταν απαραίτητα εμφανές. Στο σπίτι μας, όπου όλοι θεωρούσαμε ότι είχαμε μια ευχάριστη παρουσία, δεν δίναμε υπερβολική σημασία στην εξωτερική εμφάνιση. Οι προτεραιότητες ήταν η μόρφωση, οι καλοί τρόποι, η αγάπη για τους συνανθρώπους, οι γενικότερες αξίες. Ο πατέρας μας μας ενθάρρυνε να είμαστε ελεύθεροι και να μην φοβόμαστε, ενώ η μητέρα μας μας άνοιξε την πόρτα της φαντασίας μέσω της τέχνης».
Το σοκ της εισόδου στον θεατρικό κόσμο
Η μετάβασή της από τον χορό στην υποκριτική αποτέλεσε μια απρόσμενη εμπειρία. Όπως αποκάλυψε, δυσκολεύτηκε να αντιληφθεί γιατί η εμφάνισή της γινόταν συνεχές αντικείμενο συζήτησης:«Είναι αλήθεια ότι σοκαρίστηκα, δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί υπήρχε τόσο έντονο ενδιαφέρον για την εμφάνισή μου όταν μπήκα στο θέατρο. Δεν απαξιώνω την εξωτερική εμφάνιση, ούτε τη δική μου, απλώς ξαφνιάστηκα».
Η σχέση της αυθεντικότητας με το κάλλος
Σχολιάζοντας την έννοια της ομορφιάς και τον τρόπο διατήρησής της στον χρόνο, η ηθοποιός εστίασε στην ουσία της εσωτερικής αλήθειας:«Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάνει κάτι συγκεκριμένο για να διατηρήσω την εμφάνισή μου. Ένιωθα ότι η κύρια υποχρέωσή μου ήταν να κάνω κάτι που ευχαριστεί εμένα και την ψυχή μου. Από μικρή παρατηρούσα πώς κάτι μπορεί να χάσει τη λάμψη του όταν δεν έχει να προσφέρει κάτι ουσιαστικό. Για να διατηρηθεί το κάλλος, χρειάζεται κάτι περισσότερο από την εξωτερική εικόνα. Αν κάποιος βασίζεται αποκλειστικά στην εξωτερική ομορφιά ή δεν είναι αυθεντικός, τότε η εξωτερική εμφάνιση σταδιακά ατονεί και η σχέση του μαζί της παύει να είναι ουσιαστική».
Η σκληρή πειθαρχία του μπαλέτου
Στην ίδια συνέντευξη, η Μαρία Ναυπλιώτου μίλησε και για τις ακραίες απαιτήσεις του επαγγελματικού χορού, περιγράφοντας μια περίοδο έντονης σωματικής και ψυχολογικής πίεσης. Παρομοίασε αρχικά την πορεία της με στρατιωτική θητεία:«Είναι ένα επάγγελμα που απαιτεί στρατιωτική πειθαρχία και ταυτόχρονα εκτίθεσαι συνεχώς. Υπάρχει έντονη σωματική και ψυχολογική πίεση, καθώς δέχεσαι κριτική τόσο σε τεχνικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Είναι μια εξαιρετικά δύσκολη δουλειά και τέχνη. Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν διατροφικές διαταραχές λόγω των εξαιρετικά αυστηρών διατροφικών κανόνων που πρέπει να ακολουθούν, κάτι που οδηγεί πολλούς σε ακραίες συμπεριφορές».
Στη συνέχεια, αποκάλυψε ότι, παρά τις ακραίες συνθήκες, κατάφερε να αποφύγει τις διατροφικές διαταραχές, αν και βίωσε περιόδους έντονης στέρησης:«Εγώ δεν ξέρω πώς κατάφερα να το αποφύγω, δεν υπέστην ούτε ανορεξία ούτε βουλιμία, αλλά υπήρχαν σίγουρα περίοδοι που, για παράδειγμα, ένα καλοκαίρι έτρωγα μόνο καρπούζι για να διατηρήσω τα κιλά μου. Φυσικά, μετά την έντονη στέρηση, ακολουθούσαν περίοδοι που αδειάζαμε τα ψυγεία. Οι δάσκαλοι ήταν αυστηροί, μας ζύγιζαν κιόλας, και αν δεν έχανες βάρος, υπήρχαν συνέπειες, ενώ η τεχνική ήταν εξαιρετικά δύσκολη, γεγονός που καθιστούσε κάποιους δασκάλους ιδιαίτερα αυστηρούς. Δεν είναι κάτι εύκολο, και γενικά η τέχνη, όταν η έκθεση είναι τόσο έντονη, αποτελεί ένα δύσκολο μονοπάτι».