Στην εκπομπή Buongiorno, η Φαίη Σκορδά υποδέχθηκε τον Μιχάλη Σαράντη το πρωί της Τετάρτης, 25 Ιουνίου. Ο γνωστός ηθοποιός μοιράστηκε με τους τηλεθεατές μια ειλικρινή και προσωπική εξομολόγηση σχετικά με την τέχνη και την πατρότητα, καθώς επίσης και τις απόψεις του για κοινωνικά ζητήματα που μας αφορούν όλους. Ο Σαράντης ανέφερε ότι η σκηνή δεν είναι απλώς ένας χώρος εργασίας, αλλά ένα ασφαλές καταφύγιο όπου μπορεί να αποδραπεύσει από τους φόβους του, ενώ η καθημερινότητα πολλές φορές τον πιέζει. Επίσης, εξέφρασε τη συνείδηση της ευθύνης που νιώθει απέναντι στην αθωότητα της μικρής του κόρης και τόνισε τη σημασία της ανθρωπιάς σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις.
Μιχάλης Σαράντης: «Η σκηνή ήταν πάντα το καταφύγιό μου»
«Ασχολούμαι με αυτή τη δουλειά γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Κάνω θέατρο γιατί είναι αυτό που αγαπάω. Ενώ άλλοι φοβούνται να ανέβουν στη σκηνή, εγώ εκεί νιώθω ασφάλεια. Εκτός σκηνής όμως ζορίζομαι… Η σκηνή για μένα υπήρξε πάντοτε ένα καταφύγιο. Από μικρός ήμουν διστακτικός και εκεί όλα είναι καθορισμένα: οι ιστορίες έχουν συγκεκριμένη πορεία και οι ρόλοι έχουν διαδρομή – αυτό δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας», δήλωσε αρχικά ο Μιχάλης Σαράντης.
«Η αθωότητα της κόρης μου αποτελεί την κινητήρια δύναμη»
«Έχει χαθεί η πνευματικότητα από τον κόσμο μας κι ελάχιστοι ενδιαφέρονται γι’ αυτό. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι θα παραδώσουμε τα όπλα – το σενάριο μπορεί να αλλάξει αν έχουμε πίστη στον εαυτό μας. Όποιος έχει κοινωνική συνείδηση συχνά αντιμετωπίζεται ως γραφικός από τους άλλους – πρέπει να παρακολουθήσουμε αυτή την τάση προσεκτικά. Πιστεύω ότι οι ιδεολογίες έχουν φτάσει στο τέλος τους σήμερα κι αυτό που απομένει είναι η ανθρωπιά μας. Αν φαίνεται γραφικό αυτό που λέω τότε είμαι περήφανος γι’ αυτό! Είμαι πατέρας ενός κοριτσιού τριών ετών κι αντιλαμβάνομαι πως η αθωότητά της είναι ο κινητήριος παράγοντας στη ζωή μου». Συνέχισε λέγοντας πως «η ευθύνη του να είμαι δίπλα σε έναν τόσο αθώο άνθρωπο γίνεται ολοένα μεγαλύτερη». Η βία υπάρχει μέσα μας ενώ παράλληλα έχουμε εξελίξει τις τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη χωρίς όμως να έχουμε απαλλαγεί από αυτήν τη σκοτεινή πλευρά μας». Κατέληξε αναφέροντας πως «μόνο αν δεχτούμε ότι όλοι έχουμε μια σκοτεινή πλευρά μπορούμε πραγματικά να έρθουμε σε ειρήνη με τον εσωτερικό μας κόσμο».