Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του Στέλιου Ράμφου, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών. Με ανάρτησή του, ο κ. Μητσοτάκης αποχαιρέτησε τον σπουδαίο συγγραφέα και στοχαστή, αναφερόμενος τόσο στην πολύτιμη προσφορά του στην Ελλάδα όσο και στην προσωπική φιλία που τους συνέδεε.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε τον Στέλιο Ράμφο «έναν πιστό και ανυστερόβουλο υπηρέτη» της χώρας και της διανόησης. Το μήνυμα του Πρωθυπουργού είχε έντονο προσωπικό τόνο, καθώς επισήμανε ότι έχασε έναν φίλο και συνομιλητή «που πλούτιζε κάθε συζήτηση ανεξάρτητα από το αν συμφωνούσαμε πάντοτε και σε όλα».
Η ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη:
Η Ελλάδα και ο κόσμος της διανόησης θρηνούν από σήμερα την απώλεια ενός πιστού και ανυστερόβουλου υπηρέτη τους. Αλλά και εγώ χάνω έναν φίλο και συνομιλητή που πλούτιζε κάθε μας συζήτηση ανεξάρτητα αν συμφωνούσαμε πάντοτε και σε όλα. Ο Στέλιος Ράμφος, άλλωστε, πίστευε ότι οι ιδεολογίες φυλακίζουν τις ιδέες. Γι’ αυτό και το ρήμα που προτιμούσε, συνήθως, ήταν το «νομίζω» και όχι το «πιστεύω». Από τις πιο φωτεινές προσωπικότητες της προδικτατορικής Αριστεράς και, μέσω της ιστορικής «Πανσπουδαστικής», πρωτοστάτησε στις τότε ιδεολογικές και πολιτιστικές αναζητήσεις της. Ενώ στα χρόνια της δικτατορίας, ξεκίνησε, στο Παρίσι, το μεγάλο ταξίδι του στη Φιλοσοφία. Για να το συνεχίσει, ύστερα, με επιμέλεια στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης μέχρι και χθες. Μακριά από δόγματα και δεσμεύσεις.
Ο Στέλιος Ράμφος αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη και τη διδασκαλία των μεγάλων διανοητών, προσδίδοντας νέα διάσταση στις ιδέες τους και ενσωματώνοντας στοιχεία από την κοινωνική ανθρωπολογία και την ψυχανάλυση. Στα περίπου 50 βιβλία που συνέγραψε, προσέγγισε κριτικά τα σύνθετα προβλήματα της σύγχρονης ζωής και, κατ’ επέκταση, της σύγχρονης Ελλάδας. Η προσφορά του υπήρξε, επομένως, όχι μόνο ακαδημαϊκή, αλλά κυρίως κοινωνική.
Με προοδευτική ματιά, προσέγγισε την Ορθοδοξία και ανέλυσε την ελληνική ιστορία, τονίζοντας τις συνέπειες της απουσίας Αναγέννησης μετά τον Μεσαίωνα. Αυτή η προσέγγιση του επέτρεψε να εξηγήσει πολλές αντιφάσεις που διαπερνούν εδώ και δεκαετίες τόσο το πολιτικό σύστημα όσο και τις καθημερινές μας συμπεριφορές.
Ο Στέλιος Ράμφος αναδείχθηκε σε έναν μοναδικό κριτικό παρατηρητή της δημόσιας ζωής, προτάσσοντας πάντα τη λογική και την ευθύνη έναντι του λαϊκισμού. Τόνιζε την αλληλεξάρτηση παράδοσης και εξέλιξης. Όλα αυτά, ζώντας ο ίδιος αθόρυβα και διακριτικά, συνδυάζοντας τη συνέπεια των λόγων του με την καθημερινή του ζωή.
«Αποχαιρετώ με θλίψη και σεβασμό αυτόν τον λαμπρό Έλληνα και γλυκό άνθρωπο. Και στέλνω τη σκέψη μου στη γυναίκα του Ειρήνη, στις δύο κόρες του και στους χιλιάδες μαθητές και φίλους του. Πρόκειται για εθνική απώλεια. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όσα πρέσβευε ο Στέλιος Ράμφος θα γίνουν οδηγοί στη σκέψη και στη δράση όλων των πολιτών που θέλουν να είναι ελεύθεροι, αδέσμευτοι και χρήσιμοι στους άλλους», κατέληξε ο Πρωθυπουργός.