Ένα αχνό μυστήριο καλύπτει την υπόθεση που ερευνάται πλέον από τις αρχές της Μεσσηνίας, μετά την ανεξήγητη εξαφάνιση της ιστορικής επετειακής καμπάνας της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου. Το πολύτιμο κειμήλιο, το οποίο φιλοξενούνταν στον Διατηρητέο Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, εντός του φρούριου της Πύλου στο Νιόκαστρο, έχει εξαφανιστεί κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Η καμπάνα, που αποτελεί δωρεά Ρώσων φιλελλήνων και είχε μεταφερθεί στην Ελλάδα με το ρωσικό πολεμικό πλοίο «Azov», είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μνήμη της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η απουσία του θρυλικού κειμηλίου έγινε αντιληπτή τις τελευταίες 24 ώρες. Οι αρμόδιες αρχές έχουν θέσει σε εφαρμογή όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, εξετάζοντας όλα τα πιθανά σενάρια. Σύμφωνα με δημοσίευμα της ΕΡΤ Καλαμάτας, η καμπάνα βρισκόταν στη θέση της μέχρι και τις 29 Μαΐου, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από σχετικό φωτογραφικό υλικό. Ωστόσο, το πρωί του Σαββάτου, 6 Ιουνίου, επισκέπτες του κάστρου διαπίστωσαν την εξαφάνισή της. Μέχρι στιγμής, παραμένει αδιευκρίνιστο αν πρόκειται για κλοπή ή για κάποια άλλη διαδικασία απομάκρυνσης που δεν έχει ακόμη γίνει γνωστή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη κινητοποίηση τόσο στις τοπικές αρχές όσο και στους φορείς πολιτισμού, οι οποίοι καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για τον εντοπισμό του πολύτιμου ιστορικού αντικειμένου και τη διαλεύκανση των συνθηκών που οδήγησαν στην εξαφάνισή του.
Η Ιστορία της Θρυλικής Καμπάνας
Η εν λόγω καμπάνα, βάρους 12 κιλών, έφτασε στην Ελλάδα στις 19 Οκτωβρίου 2017. Η μεταφορά της πραγματοποιήθηκε με το ρωσικό πολεμικό πλοίο «Azov» και εντάσσεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 190 χρόνια από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ενός γεγονότος που σηματοδότησε μια από τις πιο κομβικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης. Η δωρεά αυτή, από Ρώσους φιλέλληνες προς τον Ιερό Ναό του Νιόκαστρου, είχε χαρακτηριστεί ως μια «γέφυρα μνήμης», αναδεικνύοντας τους βαθιούς ιστορικούς δεσμούς φιλίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας.
Η εξαφάνιση της καμπάνας έχει δημιουργήσει αίσθημα έντονης ανησυχίας στην τοπική κοινωνία της Πύλου. Το ιστορικό αυτό αντικείμενο δεν αποτελεί απλώς ένα εκκλησιαστικό κειμήλιο, αλλά ένα ισχυρό σύμβολο της νεότερης ελληνικής ιστορίας και της αδιάκοπης πορείας προς την εθνική ανεξαρτησία.