Οι Τρεις Καθοριστικοί Όροι της Ελλάδας για την Ανάπτυξη Στρατού στην Ουκρανία

Συνάντηση Ηγετών για την Ουκρανία στο Παρίσι

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται σήμερα Πέμπτη (27.3.2025) στο Παρίσι, συμμετέχοντας στη σύνοδο των ηγετών που εκπροσωπούν τις χώρες της «συμμαχίας των προθύμων» για την Ουκρανία. Αυτή η παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού προσφέρει μια επιπλέον ευκαιρία στην Ελλάδα να επαναλάβει τους όρους συμμετοχής της και να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην περιοχή.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή»,ο κ. Μητσοτάκης σκοπεύει να τονίσει τον ξεκάθαρο όρο που έχει τεθεί από την Αθήνα: η συμμετοχή σε οποιαδήποτε διεθνή αποστολή θα γίνει μόνο μετά από τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στην Ουκρανία. Επιπλέον, οι ελληνικές δυνάμεις δεν θα εμπλακούν σε επιχειρήσεις εντός ρωσικών συνόρων και σε περίπτωση παραβίασης της συμφωνίας από τη Ρωσία, οι ελληνικές δυνάμεις θα επιστρέψουν άμεσα στη χώρα τους. Οι θέσεις αυτές παραμένουν μέχρι στιγμής θεωρητικές.

Η πιθανότητα αποστολής υπό σημαία της ΕΕ φαίνεται ότι έχει αποκλειστεί λόγω της αρνητικής στάσης τόσο της Ρωσίας όσο και κρατών όπως η Ουκρανία. Κατά την εκτίμηση της Ελλάδας, μια ανάπτυξη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική, καθώς στον οργανισμό συμμετέχουν όλα τα κράτη παγκοσμίως και μπορούν να συμβάλουν δυνάμεις ακόμη και από χώρες εκτός της «συμμαχίας των προθύμων», όπως αυτές από Αφρική ή Λατινική Αμερική.

Αν τελικά προχωρήσουν οι διαδικασίες για τη συμφωνία αυτή, δεν είναι ακόμα σαφές ποιες δυνάμεις θα στείλει η Ελλάδα—αν δηλαδή θα επιλεγεί αποστολή στρατιωτών σε ουκρανικό έδαφος ή αν θα συμμετάσχει στη ναυτική πλευρά κοντά στη Μαύρη Θάλασσα. Η Αθήνα φαίνεται ότι προτιμά τη συμμετοχή στο ναυτικό σκέλος λόγω των χαρακτηριστικών αυτής της αποστολής. Ωστόσο, το πόσο εφικτό είναι αυτό μένει ασαφές ειδικά αν γίνει δεκτή η πρόταση που αφορά τη διοίκηση από την Τουρκία.

Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη διαχείριση αυτής της κατάστασης καθώς η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και τυχόν ατυχήματα ή απώλειες στρατιωτικών τρίτων χωρών σε περιοχές όπου αναπτύσσονται ειρηνευτικές δυνάμεις δεν καλύπτονται από συλλογικές προβλέψεις ασφαλείας. Είναι λοιπόν κρίσιμος ο γεωγραφικός προσδιορισμός όπου μπορεί ενδεχομένως να αναπτυχθεί μια ειρηνευτική δύναμη.