ΠΑΣΟΚ: Από την Ανάταση στην Υποχώρηση

Από την… εκρηκτική άνοδο στη στασιμότητα. Σε μόλις έξι μήνες, το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει προσκρούσει σε ένα αδιέξοδο και αναζητά τρόπους για να σπάσει αυτή τη στασιμότητα και να προχωρήσει μπροστά.Μετά την ολοκλήρωση της εσωκομματικής διαδικασίας που επανέφερε τον Νίκο Ανδρουλάκη στη θέση του ηγέτη, καθώς και με το Κίνημα να αναδεικνύεται σε αξιωματική αντιπολίτευση – λόγω και των εξελίξεων στον ΣΥΡΙΖΑ – το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε σε μια δημοσκοπική «Άνοιξη».

Ωστόσο, οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι η Χαριλάου Τρικούπη περιορίζεται γύρω από το χαμηλό 14-15%. Με άλλα λόγια… «Φθινόπωρο» στις δημοσκοπήσεις μέσα σε έξι μήνες. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Metron Analysis, μετά την επανεκλογή του Ανδρουλάκη τον περασμένο Οκτώβριο, το ΠΑΣΟΚ σημείωσε σημαντική αύξηση φτάνοντας κοντά στο 20%, με αποκορύφωμα το 19,8%.Παρέμεινε υψηλό τον Νοέμβριο με ποσοστό 19,1%, αλλά κατέγραψε πτώση τους επόμενους μήνες φθάνοντας στο 17,4% τον Δεκέμβριο και Ιανουάριο και περιορίστηκε στο 14,6% τον Φεβρουάριο.

Η τρέχουσα εικόνα αποτυπώνει ένα ΠΑΣΟΚ που δεν φαίνεται να έχει αποκτήσει τη δυναμική που απαιτείται για να ξεχωρίσει ή να αξιοποιήσει τη σκληρή θεσμική γραμμή που διατηρεί απέναντι στην κυβερνητική παράταξη της ΝΔ. Αυτές οι εξελίξεις έχουν προκαλέσει ανησυχία στη Χαριλάου Τρικούπη καθώς παρατηρούν ότι παρόλο που προσπαθούν να ενισχύσουν τους αντιπολιτευτικούς τόνους – χωρίς ωστόσο να καταφεύγουν στον λαϊκισμό – οι πολίτες δεν δείχνουν διάθεση για στήριξη όπως θα ήθελαν.

Γιατί λοιπόν το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να πείσει ότι μπορεί πραγματικά να αμφισβητήσει τη κυριαρχία της ΝΔ; Πολιτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων που συνδυαστικά εμποδίζουν το κόμμα από μια ουσιαστική πρόοδο. Παρά την αναβάθμιση του ως αξιωματικής αντιπολίτευσης εν μέσω μιας κρίσης στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει κατορθώσει ακόμα ν’ αποκτήσει δυναμική ώστε οι πολίτες να πιστέψουν πως μπορεί ενεργά ν’ αμφισβητήσει τη «γαλάζια» κυριαρχία.

Ένας επιπλέον παράγοντας είναι ο κατακερματισμένος πολιτικός χώρος όπου πολλά κόμματα Κεντροαριστεράς-Αριστεράς διεκδικούν κοινό εκλογικό κοινό δημιουργώντας έντονο ανταγωνισμό. Οι ίδιοι παρατηρητές σημειώνουν πως ενώ το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί ν’ ισορροπήσει ανάμεσα στην υπευθυνότητα και την αντιπολιτευτική ένταση άλλες δυνάμεις όπως η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου κερδίζουν έδαφος παρουσιάζοντας πιο δυνατή φωνή στους ψηφοφόρους συγκρινόμενα με τις πολιτικά ορθές θέσεις του ΠΑΣΟΚ.

Μετά τα μαζικά συλλαλητήρια για τα δύο χρόνια από την τραγωδία στα Τέμπη καθώς επίσης και μετά από πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη μαζί με άλλες δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ κι η Νέα Αριστερά φαίνεται πως κερδίζει έδαφος περισσότερο η πλευρά της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Aκόμα ένας παράγοντος που δρα αρνητικά στις δημοσκοπικές επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ είναι ότι δεν έχει κατορθώσει μέχρι τώρα ν’ αποκτήσει έναν σαφή πολιτικό προσανατολισμό ώστε ν’ απευθυνθεί ξανά στους ψηφοφόρους εκείνους που κάποτε αποτελούσαν βασικό πυλώνα υποστήριξης του κόμματος κατά τις παλαιότερες εποχές ευφορίας του.

Aντίθετα υπάρχουν στιγμές όπου φαίνεται σαν το ΠΑΣOΚ ν’ αντιμετωπίζει εσωτερικές διαφωνίες θολώνοντας έτσι τις θέσεις των στελεχών του σχετικά μ’ αυτά τα ζητήματα.
Είναι πάντως βεβαίο πως η Χαριλάου Τρικούπη αποφεύγει στρατηγικές βασισμένες μόνο στις δημοσκοπήσεις δηλώνοντας αποφασισμένη ότι τελικά θα εκτιμηθεί η σοβαρή στάση απέναντι στα πολιτικά ζητήματα.
Η στρατηγική τους περιλαμβάνει μία προσπάθεια απομάκρυνσης από οποιοδήποτε «τοξικό νέφος», κάτι που δε βρίσκονται ευχάριστο οι κεντρώοι ψηφοφόροι.
Θεωρούν απαραίτητο συνεχώς ν’ επενδύσουν στη σοβαρότητα κι έναν προγραμματικό λόγο μέσω πρωτοβουλιών απέναντι στην κυβέρνηση.»