Ο Νίκος Ανδρουλάκης στοχεύει στην εδραίωση της πεποίθησης ότι η πολιτική αυτονομία αποτελεί θεμελιώδες ζήτημα ταυτότητας για το ΠΑΣΟΚ. Μετά από μια σύντομη αναμονή, προχώρησε στην επιβολή «διοικητικών προστίμων» στους βουλευτές του για ενδεχόμενες ασυνεννοησίες ή παρεκκλίσεις από την κομματική γραμμή. Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, το ΠΑΣΟΚ καλείται να αναδειχθεί σε μια ισχυρή παράταξη, συνδεδεμένη με τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα, και να παρουσιαστεί με ενιαία στάση. Αυτή είναι η κεντρική κατεύθυνση που δίνουν τα κορυφαία στελέχη του κόμματος από τη Χαριλάου Τρικούπη, διαμορφώνοντας τις επιμέρους στρατηγικές.
Οι θετικές ενδείξεις από τις συγκεντρώσεις και τις περιοδείες του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη, τη Βόρεια Ελλάδα και τις Κυκλάδες, σε συνδυασμό με την επιτυχημένη παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ και την απήχηση του προγράμματος του κόμματος, αποτελούν το έδαφος που αναζητούσε η Χαριλάου Τρικούπη. Ωστόσο, σε ένα πολιτικό σκηνικό που μεταβάλλεται διαρκώς, οι ευκαιρίες δεν είναι ανεξάντλητες, και το ερώτημα παραμένει αν το ΠΑΣΟΚ έχει αντιληφθεί τη σημασία της στιγμής. Είναι κρίσιμο, όπως τονίζουν στελέχη του κόμματος, να διατηρηθεί η στενή επαφή με την ηγεσία.
Ο Μονομέτωπος Αγώνας Μετατρέπεται σε Διμέτωπο
Παρόλο που ο Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει σταθερά ότι ο αγώνας του ΠΑΣΟΚ είναι μονομέτωπος, εστιάζοντας στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γνωρίζει στην πραγματικότητα ότι αντιμετωπίζει και την «Ελληνική Αστυνομία» του Αλέξη Τσίπρα. Η αρχικά «χλιαρή» αποδοχή του νέου πολιτικού φορέα αντικαταστάθηκε γρήγορα από υψηλούς τόνους κριτικής για διάφορους λόγους, καθώς τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΕΛ.ΑΣ. απευθύνονται στην ίδια εκλογική ομάδα.
Η πίεση στη Χαριλάου Τρικούπη εντείνεται και από τις «ατυχείς» δηλώσεις του Π. Πανούση σχετικά με πιθανή συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΕΛ.ΑΣ. και τα «φάλτσα» του βουλευτή Α. Αυλωνίτη για συνεργασία με ΕΛ.ΑΣ.-ΣΥΡΙΖΑ και ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, για τα οποία επιβλήθηκε «αφωνία». Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί στην αντιπολιτευτική του ρητορική να ταυτίσει τον Αλέξη Τσίπρα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος, Κώστα Τσουκαλά, να δίνει το στίγμα: «η χώρα έχει έναν «Λουδοβίκο» δεν χρειάζεται άλλον». Ένα ιστορικό στέλεχος του κόμματος, μιλώντας στο Ieidiseis.gr, σχολίασε πιο καυστικά: «το ΠΑΣΟΚ δεν έχει να συζητήσει με κανέναν, πόσο μάλλον με την ΕΛ.ΑΣ., δεν είναι καν κόμμα».
Στην εξίσωση παρεμβαίνει και το άρθρο του Γιάννη Πανούση, πρώην υπουργού και καθηγητή πανεπιστημίου, ο οποίος, χωρίς να τον κατονομάζει, αποδομεί το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Τονίζει ότι «είναι απορίας άξιον στην πατρίδα της δημοκρατίας να δημιουργούνται «μορφώματα» χωρίς δομή, χωρίς δίκτυα, χωρίς συνέδρια, χωρίς αντίθετες φωνές (…) στέλνουν εκπροσώπους στα ΜΜΕ και επικαλούνται τη δημοκρατία χωρίς να τηρούν καμία δημοκρατική διαδικασία». Ο κ. Πανούσης προτρέπει το ΠΑΣΟΚ να σκληρύνει τη στάση του απέναντι σε όλα τα ζητήματα που αφορούν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.
Κοινοβουλευτική Παρουσία και «Πρέσινγκ» στην Κυβέρνηση για τον ΕΦΚ
Στους μήνες που απομένουν μέχρι τις εκλογές, το ΠΑΣΟΚ θα ενισχύσει την κοινοβουλευτική του δράση, θεωρώντας ότι εκεί έχει συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της ΕΛ.ΑΣ. Αναμένεται επίσης να ενταθεί το «πρέσινγκ» προς την κυβέρνηση, εντός και εκτός Βουλής, για το θέμα του ΕΦΚ, ειδικά μετά την απόφαση της Γερμανίας να τον μειώσει κατά 17 λεπτά. Το ΠΑΣΟΚ θα επαναφέρει στην πρώτη γραμμή της πολιτικής ατζέντας τα ζητήματα της καθημερινότητας, με επίκεντρο την ακρίβεια, επιδιώκοντας να αναγκάσει την κυβέρνηση να λογοδοτήσει για όσα μπορεί να κάνει και δεν αποφασίζει. Σε αυτό το πλαίσιο, αναμένεται να βρει «συνοδοιπόρο» και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει καταθέσει σχετικές τροπολογίες για τον ΕΦΚ και τη φορολόγηση των διυλιστηρίων. Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει ευρύτερες συναινέσεις με τα κόμματα που συμμερίζονται τις προτάσεις του.
Τι Συμβαίνει με την Πλεύση Ελευθερίας;
«Η ταύτιση σε ορισμένα θέματα κατά τον κοινοβουλευτικό έλεγχο είναι συγκυριακή και δεν υπάρχει καμία σκέψη για συνεργασία με την Ζωή Κωνσταντοπούλου», ήταν η αρχική, άμεση αντίδραση από στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, η συζήτηση ξεκίνησε – και όχι αδικαιολόγητα – σε «πηγαδάκια» της Βουλής, αφενός λόγω των δηλώσεων του βουλευτή Αλέξανδρου Αυλωνίτη και αφετέρου λόγω συγκεκριμένων κινήσεων του κόμματος που υποδείκνυαν πιθανούς διαύλους επικοινωνίας με την Πλεύση Ελευθερίας. Αφορμή για την αναζωπύρωση των συζητήσεων στάθηκε η ταύτιση στη ρητορική του βουλευτή Επικρατείας Παναγιώτη Δουδωνή με την πρόεδρο της Πλεύσης, Ζωή Κωνσταντοπούλου, όταν και οι δύο ζήτησαν με έντονο τρόπο την αποπομπή από την αίθουσα της Ολομέλειας του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη. Επιπλέον, η κοινή ψηφοφορία της Παρασκευής για την άρση ασυλίας των Θάνου Πλεύρη και Τάκη Θεοδωρικάκου, τροφοδότησε εκ νέου τις συζητήσεις.
Πηγές από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ σπεύδουν να διευκρινίσουν στο Ieidiseis.gr ότι «η πάγια θέση του κόμματος είναι πως για υποθέσεις που δεν σχετίζονται με την άσκηση βουλευτικών καθηκόντων, η απόφαση ανήκει στη δικαιοσύνη και για αυτό υπερψηφίζουμε τις άρσεις». Στο ερώτημα αν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας με την Πλεύση Ελευθερίας, η απάντηση είναι κατηγορηματική: «για κανένα λόγο, πώς θα μπορούσε άλλωστε με την επίθεση που εξαπέλυσε η κ. Κωνσταντοπούλου σε βάρος του προέδρου του κόμματος, αλλά και του κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου;», αναρωτιούνται.