«Σοκ στο Σούμι: Οι θάνατοι αμάχων φέρνουν την Ουάσινγκτον αντιμέτωπη με τον Πούτιν»

Επίθεση στη Σούμι: Μια Θρασύτατη Πράξη

Ακόμη και με τα παραμορφωμένα πρότυπα που διέπουν τον πόλεμο, η ρωσική επίθεση το πρωί της Κυριακής στο Σούμι ήταν εξαιρετικά προκλητική. Δύο βαλλιστικοί πύραυλοι υψηλής ταχύτητας, φερόμενοι να είναι οπλισμένοι με πυρομαχικά διασποράς σύμφωνα με την Ουκρανία, έπληξαν την καρδιά της παραμεθόριας πόλης τη στιγμή που οικογένειες κατευθύνονταν προς την εκκλησία ή απολάμβαναν μια ήρεμη ανοιξιάτικη ημέρα. Οι θάνατοι στο Σούμι ανέρχονται σε 34, συμπεριλαμβανομένων δύο παιδιών. Οι εικόνες από τον τόπο της τραγωδίας απεικονίζουν πτώματα ή σακούλες με πτώματα διάσπαρτα στο έδαφος και κατεστραμμένα οχήματα καθώς και συντρίμμια παντού.Η επίθεση αυτή χαρακτηρίζεται από τους αναλυτές ως απερίσκεπτη και σκληρή,ενώ οι συνέπειές της ήταν πλήρως αναμενόμενες για εκείνους που έδωσαν τις εντολές.

Η ιδέα μιας επιδρομής σε αστικό κέντρο κατά τη διάρκεια της ημέρας, γνωρίζοντας ότι θα υπάρχουν πολίτες γύρω, αντικατοπτρίζει μια κουλτούρα ατιμωρησίας που έχει επικρατήσει στην Ρωσία χωρίς ουσιαστική αντίσταση. Παράλληλα όμως η προσέγγιση των Ηνωμένων Πολιτειών υπό τον Ντόναλντ Τραμπ ήταν να επιδιώξει διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου μέσω άμεσης επικοινωνίας με τη Μόσχα ενώ παρέμενε κυρίως σιωπηλή απέναντι στις ρωσικές επιθέσεις εναντίον αμάχων.

Οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας συνεχίζονται σταθερά τους τελευταίους δύο μήνες καθώς οι ρωσικές επιθέσεις στις ουκρανικές πόλεις φαίνεται να έχουν αυξηθεί σημαντικά. Εννέα ενήλικες και εννέα παιδιά σκοτώθηκαν όταν ένας ρωσικός βαλλιστικός πύραυλος χτύπησε μια παιδική χαρά στο Kryvyi Rih στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας. Ανθρωποι κάηκαν ζωντανοί μέσα στα αυτοκίνητά τους ενώ τα σώματα των παιδιών βρέθηκαν νεκρά στην παιδική χαρά· ωστόσο η καταδίκη αυτής της επίθεσης από την Αμερικανίδα πρέσβη στην Ουκρανία Μπρίτζετ Μπρινκ υπήρξε μάλλον χλιαρή καθώς δεν ανέφερε ευθέως ότι ο φονικός πύραυλος προήλθε από τη Ρωσία.

Αργότερα δήλωσε μέσω Twitter: “Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει”. Μετά από αυτές τις δηλώσεις ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί. Την Κυριακή η πρέσβης απέδωσε τελικά την ευθύνη για την επίθεση στο Sumy στη Ρωσία επαναλαμβάνοντας ότι φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκαν βόμβες διασποράς κατά τη διάρκεια αυτής.

Ωστόσο τώρα που αποχωρεί είναι πιο εύκολο γι’ αυτή να εκφράσει τις απόψεις της όσο ο Βλαντίμιρ Πούτιν συνεχίζει τις ειρηνευτικές συνομιλίες χωρίς ουσιαστική πρόοδο εδώ και δύο μήνες.

Tην Παρασκευή, ο Ρώσος πρόεδρος συνομίλησε για τέσσερις ώρες με τον Steve Witkoff, έναν επιχειρηματία στον τομέα των ακινήτων που έχει γίνει βασικός σύμβουλος του Τραμπ σχετικά με θέματα Ουκρανίας αλλά και Μέσης Ανατολής.Το περιεχόμενο των συζητήσεων δεν είναι ξεκάθαρο αλλά οι πληροφορίες υποδεικνύουν ότι προτάθηκε πως η πιο γρήγορη λύση για συμφωνία κατάπαυσης του πυρός θα ήταν η πίεση προς το Κίεβο ώστε να παραδώσει εδάφη σε τέσσσερις περιοχές υπό partial κατοχή του ρωσσικού στρατού συμπεριλαμβανομένων Χερσωνα και Ζαπορίζια.

Η αντίφαση μεταξύ των θανάτων στο Σούμι την Κυριακή και των φωτογραφιών χειρισμών ανάμεσα στον Γουίτοφ και στον Πούτιν είναι εμφανής στους περισσότερους παρατηρητές. Δεν γίνεται κατανοητό γιατί θα πρέπει κανείς να εξετάσει το ενδεχόμενο παράδοσης εδαφών (κάτι δύσκολο ακόμα κι αν οι ΗΠΑ πιέσουν) όταν η Ρωσία συνεχίζει τις επιθέσεις κατά πολιτών μέρας-μέσα σε αστικές περιοχές.

Το Κρεμλίνο δείχνει αποφασισμένο να αγνοήσει οποιαδήποτε διεθνή καταδίκη,περιμένοτας απλά μέχρι οι ειδήσεις αυτές να ξεθωριάσουν – σχεδόν σίγουρο είναι πως θα συνεχιστούν οι επιθέσεις στις ουκρανικές πόλεις χωρίς στρατηγικό σκοπό πίσω τους.
Οι μη επανδρωμένες αεροπορικές επιδρομές όχι μόνο έχουν γίνει καθημερινές αλλά υπάρχει επίσης ανησυχία ότι εξοπλίζονται συστηματικά με πυρομαχικά διαρκούς χρήσης όπως αυτά διαχωρισμού.
Στην πρωτεύουσα Κιέβου, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκοι ελπίζει πως σύντομα o Τрамп θα αντιληφθεί ότι o Πούτιν δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για ειρηνευτικές διαδικασίες.
Φυσικά πάντως αυτή η πρόσφατη επίθεση δείχνει λίγη διάθεση ειρήνης εκ μέρους των αρχών στη Μόσχα.
Δεν είναι σαφές ποιο σημείο μπορεί ίσως οδηγήσει τον Λευκό Οίκο στην ανάγκη πραγματικής πίεσης προς τη Ρωσία ώστε ν’ αρχίσουμε σοβαρού τύπου διαλόγους αντί ν’ ανταγωνίζεται μ’ αυτό το είδος συμπεριφοράς.