Τρεις κρίσιμες ερωτήσεις για την πολιτική σκηνή
Πρώτη ερώτηση: Είναι οι δημοσκοπήσεις αξιόπιστες; Τα αποτελέσματα που ανακοινώνουν φαίνεται να είναι αμφίβολα και μετά μας λένε ότι «το ήξεραν, αλλά δεν το έλεγαν». Μπορεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου να γίνει η αξιωματική αντιπολίτευση; Έχουν τρελαθεί οι ψηφοφόροι και επιλέγουν με κριτήριο παρόμοιο με αυτό των θεατών σε διαγωνισμούς όπως η «Γιουροβίζιον»; Ή μήπως απλά κάνουν τη χάρη στον Μητσοτάκη που αναζητά έναν αντίπαλο ικανό να τρομάξει τους πολίτες; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση παραμένει ασαφής.
Δεύτερη ερώτηση: Ποια είναι τελικά η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ποιο είναι το όραμά της για την κοινωνία μας; Η απάντηση απαιτεί προσοχή και ανάλυση.Δέκα χρόνια πριν, η κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου και της Λίνας Αλεξίου εξελέγη πρόεδρος της Βουλής με πρωτοφανείς ψήφους για εκείνη την εποχή.Ωστόσο, πολλοί υποστήριξαν ότι δεν ήταν έτοιμη για τον ρόλο αυτόν. Οι Συριζαίοι ανέφεραν πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν είχε άλλη επιλογή από το να τη διατηρήσει εκτός κυβέρνησης – ειδικά από το υπουργείο Δικαιοσύνης που τόσο επιθυμούσε.
Η εκλογική νίκη αποδείχθηκε εις βάρος της προσωπικότητάς της αλλά κυρίως κατέστησε ζημιά στο κοινοβουλευτικό σύστημα. Από τότε άρχισε να βλέπει τον εαυτό της ως αυτοκράτειρα, επηρεάζοντας αρνητικά τις διαδικασίες του πολιτεύματος. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η «Επιτροπή αλήθειας για το χρέος», υπό την καθοδήγηση ενός Βέλγου ειδικού που εμφανιζόταν στη Βουλή φορώντας σαγιονάρες. Αυτή κήρυξε παράνομο το Μνημόνιο και αποφάσισε πως τα δάνεια θα παραμείνουν ανεξόφλητα λόγω των γερμανικών οφειλών από τη διάρκεια κατοχής.
Ο Καμμένος, ως υπουργός Άμυνας τότε, φρόντισε ώστε να υποδεχθεί τη Ζωής με τιμές αρχηγού κράτους στο Πεντάγωνο – μήπως ήθελε κάτι περισσότερο;
Ο Τσίπρας συνειδητοποίησε ότι είχε κάνει λάθος επιλογές σχετικά μαζί της – κάτι σαν ένα “ημέρωμα” που απέτυχε παταγωδώς ενώ ο Βενιζέλος τον πείραζε λέγοντας: “Εσύ δημιούργησες αυτό το ‘τέρας’, τώρα πρέπει κι εσύ να βρεις τρόπο να το αντιμετωπίσεις”.
Τα πράγματα άλλαξαν δραματικά κατά τη διάρκεια του Δημοψηφίσματος. Η Ζωής αποχώρησε στις δεύτερες εκλογές του 2015 και συνεργάστηκε με τον Λαφαζάνη χωρίς επιτυχία.Στη συνέχεια ίδρυσε δικό της κόμμα συνεχίζοντας τις πολιτικές δραστηριότητες με τον χαρακτηριστικό τρόπο που γνωρίζουμε σήμερα.
Για παράδειγμα, το 2017 εισέβαλε σε μια εκδήλωση παρουσία Ρουμάνας κομισάριο προκαλώντας αναστάτωση στην αίθουσα – δείγμα του ιδιαίτερου στυλ επικοινωνίας που διαθέτει. Ο Θεός μπορεί να αγαπάει τους πολυλόγους αλλά επίσης αγαπάει τις δημοκρατικές διαδικασίες κι έτσι την άφησε έξω από τη Βουλή στις εκλογές του 2019 συγκεντρώνοντας μόλις 1,17%. Ωστόσο, κατάφερε στη συνέχεια στις επαναληπτικές εκλογές του Μαΐου 2023 να φέρει τα ποσοστά στο 2,89% και τελικά μπήκε στη Βουλή εκπροσωπώντας πλέον έξι έδρες – δύο από αυτές ανήκουν στην οικογένεια Kωνσταντουπούλου.
Tρίτη ερώτηση: Γιατί έχει τόση απήχηση αυτή η αντισυστημική φιγούρα όπως είναι η Κωνσταντοπούλου; Δεν πρόκειται μόνο για μια ακόμα θεσμό στον πολιτικό χώρο αλλά φαίνεται ότι θα έχει περισσότερους συμμάχους στην επόμενη βουλή. Η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν αποτελεί πραγματικά μια τυχαία φιγούρα ούτε είναι τόσο αντιδραστική όσο πιστεύεται.
Eίναι μία καταξιωμένη δικηγόρος με σπουδές στη Σορβόννη και στο Columbia University καθώς επίσης προέρχεται από σημαντική πολιτική οικογένεια – μάλιστα είχε προτείνει κάποιο μέλος αυτής ως υποψήφιο πρόεδρο Δημοκρατίας προσδιορίζοντας έτσι ένα πλεονέκτημα: βρίσκεται πάντα παρούσα στα γεγονότα! Παρόλο που ασκεί κακή αντιπολίτευση πολλές φορές έχει δίκαιο σε αρκετές περιπτώσεις εξασφαλίζοντας ακροατήριο γεμάτο θυμό προς τις υπάρχοντες καταστάσεις.
Mε έναν λόγο δημόσια γεμάτος πάθος καθώς επίσης ανερμάτιστες θέσεις πάνω σε κρίσιμα ζητήματα καταρρίπτει τους καθιερωμένους κανόνες στους οποίους έχουν εγκλωβιστεί οι άλλοι πολιτικοί – ακόμη κι αυτοί οι αντίπαλοι μεταξύ τους! Διαγράφει μία ξεχωριστή πορεία γιατί θέτει σωστά διλλεύματα ανεξαρτήτως των συχνά αλλοπρόσαλλων απαντήσεων που παρέχει στην κοινότητα – γι’ αυτό αποτελεί ένα φαινόμενο!