Η ανθεκτικότητα της αμερικανικής οικονομίας, σε συνδυασμό με την αποκλιμάκωση του ενεργειακού κόστους, αναμένεται να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στις διεθνείς αγορές ομολόγων καθ’ όλη τη διάρκεια του δευτέρου μισού του 2026. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση Global Rates Viewpoint της Bank of America, οι αναλυτές της τράπεζας προβαίνουν σε σημαντική αναθεώρηση της στρατηγικής τους, εκτιμώντας ότι η Federal Reserve (Fed) θα ξεκινήσει έναν νέο κύκλο σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής από τον Σεπτέμβριο, με συνολικά τρεις αυξήσεις επιτοκίων έως το τέλος του έτους.
Η BofA στηρίζει τις προβλέψεις της στα ισχυρά μακροοικονομικά στοιχεία των ΗΠΑ, τα οποία επέδειξαν αντοχή παρά την πρόσφατη πίεση στις τιμές των εμπορευμάτων. Η Fed φαίνεται έτοιμη να αναστρέψει όλες τις προληπτικές μειώσεις επιτοκίων που πραγματοποίησε το 2025, ωθώντας το βασικό κόστος δανεισμού στο εύρος 4,25% – 4,50% έως το τέλος του 2026.
Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η αγορά υποτιμά τη “γερακίσια” (hawkish) στάση της Fed. Ενώ η BofA προβλέπει αυξήσεις 75 μονάδων βάσης, οι αγορές έχουν τιμολογήσει μόνο 35 μονάδες βάσης, αφήνοντας περιθώριο για αιφνιδιαστικές αναπροσαρμογές στις αποτιμήσεις.
Ο Παγκόσμιος Χάρτης των Επιτοκίων
Στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες οικονομίες, οι κεντρικές τράπεζες αναμένεται να ακολουθήσουν μια πολύ πιο ήπια στρατηγική:
- Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ): Προβλέπεται μία μόνο αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης έως το τέλος του έτους.
- Τράπεζα της Ιαπωνίας (BoJ): Αναμένεται αντίστοιχη παρέμβαση 25 μονάδων βάσης.
- Μεγάλη Βρετανία, Αυστραλία, Καναδάς: Η BofA αναμένει σταθερότητα. Ειδικά για το Ηνωμένο Βασίλειο, οι προβλέψεις έχουν αναθεωρηθεί πτωτικά λόγω της υποχώρησης του ενεργειακού πληθωρισμού, καθιστώντας απίθανη οποιαδήποτε αύξηση εντός του 2026 (το 10ετές Sonia swap εκτιμάται κοντά στο 4,5%).
Στρατηγική στα Ομόλογα και Μεταβλητότητα
Η τάση στις καμπύλες αποδόσεων:
Στην αγορά σταθερού εισοδήματος, η BofA προκρίνει θέσεις που ευνοούνται από τα υψηλά βραχυπρόθεσμα επιτόκια των ΗΠΑ και την επιπέδωση της αμερικανικής καμπύλης. Αντίθετα, για την Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία, την Αυστραλία και τον Καναδά, αναμένεται μεγαλύτερη κλίση (steepening) των καμπυλών, λόγω των προσδοκιών για πιο μετριοπαθή νομισματική πολιτική.
Όσον αφορά τη διεθνή μεταβλητότητα, αυτή αναμένεται να αποκτήσει πιο τοπικά χαρακτηριστικά, καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις υποχωρούν:
- Στις ΗΠΑ, η μεταβλητότητα θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα, τροφοδοτούμενη από τους φόβους για αναζωπύρωση του πληθωρισμού και την πολιτική αβεβαιότητα των ενδιάμεσων εκλογών.
- Στην Ευρώπη, αναμένεται σταδιακή εξομάλυνση και σταθεροποίηση, καθώς εξασθενεί ο αντίκτυπος της πρόσφατης ενεργειακής κρίσης.