Προτάσεις για Αναμόρφωση της Φορολογικής Κλίμακας από την Τράπεζα της Ελλάδος

Η Τράπεζα της Ελλάδος προτείνει στην κυβέρνηση να επανεξετάσει τη φορολογική κλίμακα και τις εκπτώσεις φόρου,με στόχο τη μείωση της «Φορολογικής Διάβρωσης» (fiscal drag) και την ελάφρυνση των φυσικών προσώπων.

Οι προτάσεις αυτές περιλαμβάνονται σε ειδικό τμήμα που ενσωματώνεται στην έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική του διοικητή Γιάννη Στουρνάρα. Σε αυτήν αναλύεται το φαινόμενο της «Φορολογικής Διάβρωσης», το οποίο συμβαίνει όταν η φορολογητέα βάση (όπως το εισόδημα) αυξάνεται σε ονομαστικούς όρους, χωρίς ταυτόχρονα να αναπροσαρμόζονται οι φορολογικοί συντελεστές και οι απαλλαγές, οδηγώντας έτσι σε αύξηση του φορολογικού βάρους για τους πολίτες.

Στο πλαίσιο αυτό, η Τράπεζα θεωρεί ότι οι αλλαγές στη φορολογία εισοδήματος των φυσικών προσώπων θα πρέπει να περιλαμβάνουν αυξήσεις στα αφορόλόγητα όρια καθώς και μειώσεις στους συντελεστές φόρου. Αυτές οι παρεμβάσεις είναι πιο αποτελεσματικές συγκριτικά με μια απλή τιμαριθμοποίηση των κλιμάκων.

Αναλύοντας την εφαρμοζόμενη φορολογική πολιτική στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2019 – 2023, η ΤτΕ διαπιστώνει ότι οι ευρύτερες παρεμβάσεις υπερτερούν έναντι απλών τιμαριθμοποιήσεων.Η συγκεκριμένη πολιτική κατάφερε να εξουδετερώσει πλήρως τις συνέπειες της φορολογικής διάβρωσης, μειώνοντας το πραγματικό βάρος του φόρου ενώ παράλληλα διατηρούσε τη σταθερότητα στα έσοδα και συνέβαλε στη μείωση των ανισοτήτων στο εισόδημα περισσότερο από άλλες εναλλακτικές προσεγγίσεις.

Η «Φοροσυγκέντρωση» μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην είσπραξη εσόδων από φόρους, στους μέσους συντελεστές και στη διανομή του εισοδήματος, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά τις ανισότητες καθώς επίσης τον σχεδιασμό μιας βιώσιμης φορολόγησης.

Περισσότερη Αποτελεσματικότητα από την Απλή Τιμαριθμοποίηση

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΤτΕ υπογραμμίζει ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να βρουν μια ισορρόπηση ανάμεσα στη μείωση του φορολογικού βάρους για τους πολίτες και τη διατήρηση των κρατικών εσόδων. Συμπερασματικά λοιπόν, εισηγείται αλλαγές στη δομή της φορείας κλίμακας αντί για απλή τιμαριθμοποίηση: αύξηση αφορόλητων ορίων καθώς επίσης διεύθυνση προς χαμηλότερους συντελεστές.

Eπιπλέον τονίζεται η ανάγκη εξάλειψης των μεγάλων διαφορών μεταξύ των συντελεστών στις διάφορες κλίματα ώστε η μετάβαση από ένα επίπεδο εισοδήματος στο άλλο να είναι πιο ομαλή.