Περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά τον «Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ», ο Γκάρι Όλντμαν επέστρεψε στα παρασκήνια μιας από τις πιο εμβληματικές ταινίες της καριέρας του. Ο 68χρονος ηθοποιός αποκάλυψε ότι η συνεργασία του με τον Φράνσις Φορντ Κόπολα δεν ήταν πάντοτε εύκολη και ότι οι δυο τους συγκρούστηκαν δημιουργικά αρκετές φορές. Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι οι παλιές διαφορές ανήκουν πλέον στο παρελθόν.
Διαβάστε: Φράνσις Φορντ Κόπολα: Πούλησε νησί στη Μπελίζ έναντι 1,8 εκατ. δολαρίων μετά την ταινία “Μεγαλόπολη”
Γκάρι Όλντμαν: «Ήθελα να κάνω την ταινία εξαιτίας του Κόπολα»
Ο Όλντμαν μίλησε για την εμπειρία του την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της εκδήλωσης VISIONARIES: Sir Gary Oldman στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Παρά τις εντάσεις που θυμάται από τα γυρίσματα, τόνισε ότι είχε θετική συνολική εμπειρία από τη συνεργασία του με τον Κόπολα, τη Γουινόνα Ράιντερ, τον Άντονι Χόπκινς και τον Κιάνου Ριβς. Μάλιστα, ο ίδιος παραδέχθηκε ότι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους ήθελε να παίξει στην ταινία ήταν ακριβώς η ευκαιρία να συνεργαστεί με τον δημιουργό του «Νονού» και του «Apocalypse Now». «Το ενδιαφέρον ήταν ότι επρόκειτο για τον “Δράκουλα” του Φράνσις Κόπολα, για το πώς θα τον έβλεπε εκείνος και τι όραμα θα έφερνε στην ταινία», ανέφερε. Όμως η κοινή δημιουργική πορεία δεν ήταν πάντοτε αρμονική. «Κάποιες φορές συναντιόμασταν δημιουργικά και συγκρουόμασταν», παραδέχθηκε.
Η ταινία που έγινε παγκόσμια επιτυχία
Ο «Bram Stoker’s Dracula» κυκλοφόρησε το 1992, με τον Όλντμαν στον ρόλο του Κόμη Δράκουλα, τη Γουινόνα Ράιντερ ως Μίνα, τον Κιάνου Ριβς ως Τζόναθαν Χάρκερ και τον Άντονι Χόπκινς στον ρόλο του Βαν Χέλσινγκ. Η παραγωγή, με προϋπολογισμό περίπου 40 εκατ. δολαρίων, εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική επιτυχία, συγκεντρώνοντας 215,86 εκατ. δολάρια παγκοσμίως. Η ταινία σημείωσε και σημαντική επιτυχία στα Όσκαρ. Απέσπασε τέσσερις υποψηφιότητες και κέρδισε τρία βραβεία: Κοστούμια, Μακιγιάζ και Ηχητικά Εφέ. Για τον Όλντμαν, ο Δράκουλας έμελλε να γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ρόλους μιας καριέρας που αργότερα θα τον οδηγούσε μέχρι το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως Ουίνστον Τσόρτσιλ στο «Darkest Hour».
Από τη σύγκρουση στην… παραχώρηση του «Apocalypse Now»
Ο Όλντμαν θυμήθηκε και μια ειρωνική συνέχεια στην ιστορία της σχέσης του με τον Κόπολα. Όταν χρόνια αργότερα πέρασε πίσω από την κάμερα για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, το σκληρό κοινωνικό δράμα «Nil by Mouth» του 1997, θέλησε να χρησιμοποιήσει στην ταινία απόσπασμα από το «Apocalypse Now». Χρειαζόταν, επομένως, την άδεια του Κόπολα. «Προφανώς έπρεπε να ζητήσω άδεια και εκείνος μου το παραχώρησε δωρεάν», θυμήθηκε ο Όλντμαν, μεταφέροντας την απάντηση του σκηνοθέτη: «Ο Γκάρι μπορεί να πάρει ό,τι θέλει». Η παρουσία του «Apocalypse Now» μέσα στο «Nil by Mouth» επιβεβαιώνεται και από παλαιότερη συνέντευξη του Όλντμαν στο αμερικανικό NPR, όπου είχε συζητήσει συγκεκριμένα τη σκηνή στην οποία ένας χαρακτήρας παρακολουθεί την ταινία και απαγγέλλει μαζί με τον Ντένις Χόπερ τα λόγια του. Το «Nil by Mouth», που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Όλντμαν, συμμετείχε μάλιστα στο διαγωνιστικό πρόγραμμα των Καννών το 1997, όπου η Κάθι Μπερκ κέρδισε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας.
«Όποιες διαφορές είχαμε, τις λύσαμε»
Η χειρονομία του Κόπολα φαίνεται ότι είχε σημασία για τον Όλντμαν. Οι δυο τους συναντήθηκαν αργότερα ξανά στο Φεστιβάλ Καννών και, όπως είπε ο ηθοποιός, το παλιό κεφάλαιο έκλεισε οριστικά. «Όποιες διαφορές κι αν είχαμε τότε, τις λύσαμε», τόνισε. Κοιτάζοντας πλέον τα γεγονότα από απόσταση δεκαετιών, ο Όλντμαν παραδέχεται ότι ο ίδιος ήταν διαφορετικός ως νεότερος ηθοποιός και ότι οι συγκεκριμένες εμπειρίες τού έμαθαν πώς να προσαρμόζεται καλύτερα στον τρόπο εργασίας κάθε σκηνοθέτη.
Ο ανορθόδοξος τρόπος σκηνοθεσίας του Κόπολα
Ο Όλντμαν περιέγραψε και τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο Κόπολα καθοδηγούσε τους ηθοποιούς κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Θυμήθηκε ότι μπορούσε να τους μιλά ακόμη και την ώρα που εξελισσόταν η λήψη, σχεδόν «σαν να γυρίζαμε βουβή ταινία», δίνοντας συνεχώς νέες οδηγίες μέσα στη σκηνή. Με χιούμορ, ο ηθοποιός μιμήθηκε κάποιες από τις οδηγίες του σκηνοθέτη και κατέληξε στη φράση που προκάλεσε γέλια στο κοινό του Τορόντο: «Είμαστε όλοι λίγο τρελοί». Και διεύρυνε το σχόλιό του στους μεγάλους δημιουργούς με τους οποίους έχει συνεργαστεί. «Οι σκηνοθέτες είναι όλοι πολύ παράξενοι. Είναι ιδιοφυείς. Κάποιοι από αυτούς είναι πολύ καλοί μου φίλοι, αλλά είναι όλοι λίγο τρελοί», είπε, εξηγώντας ότι με τα χρόνια έμαθε να αποδέχεται τις διαφορετικές μεθόδους: αν ένας σκηνοθέτης θέλει ακόμη και 100 λήψεις, ο ηθοποιός πρέπει, όπως είπε, να αφεθεί στη διαδικασία.
Η παλιά ιστορία με τη Γουινόνα Ράιντερ
Οι ιστορίες για τις εντάσεις στα γυρίσματα του «Δράκουλα» δεν είναι καινούργιες. Το 2020 η Γουινόνα Ράιντερ είχε περιγράψει στους Sunday Times ένα περιστατικό κατά το οποίο δυσκολευόταν να κλάψει σε μια σκηνή. Σύμφωνα με την αρχική αφήγησή της, ο Κόπολα προσπάθησε να προκαλέσει την απαιτούμενη συναισθηματική αντίδραση ζητώντας από ηθοποιούς που βρίσκονταν εκτός κάμερας να της λένε προσβλητικές φράσεις. Η ίδια είχε αναφέρει ότι ο Κιάνου Ριβς και ο Άντονι Χόπκινς δεν ακολούθησαν την προτροπή. Ο Κόπολα είχε απαντήσει ότι το περιστατικό δεν συνέβη ακριβώς όπως αρχικά περιγράφηκε. Όπως διευκρίνισε, είχε ζητήσει από τον Γκάρι Όλντμαν, παραμένοντας στον χαρακτήρα του Δράκουλα, και από τους υπόλοιπους ηθοποιούς να αυτοσχεδιάσουν λέγοντας στη Ράιντερ σκοτεινές και τρομακτικές φράσεις, ως σκηνοθετική τεχνική. Αργότερα, εκπρόσωπος της Ράιντερ δήλωσε ότι η ηθοποιός και ο Κόπολα συμφωνούσαν ως προς αυτή την αποσαφήνιση, προσθέτοντας ότι εκείνη εξακολουθεί να τον αγαπά, να τον σέβεται και να θεωρεί τιμή της τη συνεργασία μαζί του.
Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά τα γυρίσματα, πάντως, ο Όλντμαν φαίνεται να αντιμετωπίζει τις παλιές συγκρούσεις περισσότερο ως μέρος της δημιουργικής διαδικασίας παρά ως μια ανοιχτή πληγή. Και η σχέση του με τον άνθρωπο που κάποτε τον καθοδηγούσε στον ρόλο του Δράκουλα μοιάζει να έχει καταλήξει εκεί όπου, όπως ο ίδιος λέει, καταλήγουν πολλές δύσκολες καλλιτεχνικές συνεργασίες, στην κατανόηση που έρχεται με τον χρόνο.