Η Κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου και οι Πολιτικές Παράμετροι

Η επικαιρότητα εστίασε στην απουσία ορισμένων πολιτικών προσώπων όπως ο Ανδρουλάκης, ο Φάμελλος, ο Χαρίτσης και ο Κουτσούμπας από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου. Αν και θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε τον Τσίπρα στη συζήτηση, δεν είναι ακόμα αρχηγός κόμματος. Το ζήτημα δεν είναι μόνο το λάθος που έκαναν αυτοί οι πολιτικοί αλλά η παγίδα στην οποία έπεσαν,δίνοντας έτσι πλεονέκτημα στον Μητσοτάκη.

Οι κηδείες δεν είναι οργανωμένα κοινωνικά γεγονότα – γι’ αυτό άλλωστε δεν υπάρχουν προσκλήσεις. Η συμμετοχή σε αυτές είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Όποιος επιθυμεί να αποχαιρετήσει τον εκλιπόντα μπορεί απλώς να φορέσει μαύρα ρούχα και να παραστεί στην εξόδιο ακολουθία. Το κόμμα δεν έχει τη δυνατότητα να περιορίσει ή να επιβάλλει κάτι σε αυτό το θέμα.

Ωστόσο, κάποιες κηδείες αποκτούν πολιτική διάσταση ή στήνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά. Αυτό ήταν προφανές στη συγκεκριμένη περίπτωση με τις κρατήσεις θέσεων για άτομα που φάνηκε ότι «δεν προσκλήθηκαν».

Δε χρειάζονταν καν δικαιολογίες για την παρουσία τους εκεί.

Ποιος ευθύνεται για αυτή την κατάσταση; Ήταν η οικογένεια του εκλιπόντος; Ή μήπως το Μέγαρο Μαξίμου; Όποιος αποφάσισε στο γραφείο που είχε αναλάβει τη διοργάνωση της κηδείας να δημιουργήσει μια «ταξιθεσία» με τα ονόματα των καλεσμένων έστησε μια παγίδα περιμένοντας συγκεκριμένα πρόσωπα – όπως τελικά συνέβη.

Είναι πιθανόν οι κυβερνητικοί παράγοντες να είχαν υποψιαστεί ποιοι θα απέφευγαν ένα θρησκευτικό μυστήριο που θα είχε έντονα πολιτικά στοιχεία λόγω της παρουσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη ως επικήδειου ρήτορα μαζί με υπουργούς της κυβέρνησης. Ένας άλλος αρχηγός κόμματος δε θα είχε την ίδια δυνατότητα…

(Παρένθεση: Είναι αξιοθαύμαστο πώς συνδυάζει μέσα του τον ανατρεπτικό λυρισμό του Σαββόπουλου με τα διδάγματα ιστορίας της «Ελληνικής Αγωγής», που διευθύνει η κυρία Ευγενία Μανωλίδου – ή στις εκπομπές του «Ελλήνων Έγερσις». Ο Σαββόπουλος κάποτε τραγουδούσε: «Πονηρεμένος πολιτευτής». (Κλείνει η παρένθεση)

Τα μυστήρια της Εκκλησίας μπορούν θεωρητικά να χωρέσουν όλους τους ανθρώπους. Ωστόσο, όταν αυτά μετατρέπονται σε δημόσιες τελετές αποκτώντας έντονους πολιτικούς χρωματισμούς κάποιοι ενδέχεται όχι μόνο να μην χωρούν αλλά και ν’ αποτελούν ανεπιθύμητους επισκέπτες…

Aξίζει επίσης ν’ αναφερθεί πως από τη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο Μητσοτάκης στο Μέγαρο Μαξίμου υπήρξε αυξημένο ενδιαφέρον σχετικά με τις κινήσεις των αντιπάλων του καθώς και για τις προθέσεις τους στο μέλλον… Πώς γίνεται αυτό; Αυτή είναι άλλη ιστορία…

Aυτό το παιχνίδι στήθηκε στη Μητρόπολη γύρω από την κηδεία του Σαββαπόυλου όπου οι ηγεσίες των κομμάτων αποφάσισαν ότι δε χρειάζεται ν’ παραστούν σε μια τελετή τόσο φορτισμένη πολιτικά υπέρ της κυβέρνησης.

Kάποια μέλη από αυτούς πήραν μέρος ως ιδιώτες – όπως πχ από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν παρών ο Στέφανος Τζουμάκας ενώ από το ΠΑΣΟΚ εμφανίσθηκε ο Κώστας Λαλιώτης καθώς επίσης κι άλλοι χωρίς όμως ενημέρωση προς τους αρχηγούς τους σχετικά με τις θέσεις στις οποίες βρέθηκαν τα όνομά τους…

Kαι αν είχαν ενημερώσει μεταξύ τους ίσως μπορούσαν ακόμη κι ανήμερα ή την επομένη ημέρα ν’ οργανώσουν μία εκδήλωση αφιερωμένη στον έργο ενός σημαντικού καλλιτέχνη όπως ήταν ο Διονύσης Σαββαπόυλος αντί ν’ αφήσουν αυτή τη δωρεάν διαφήμιση στον Μητσοτάκη!

Mάλιστα η αποκάλυψη της Έλενας Ακρίτα σχετικά με αυτή τη διαδικασία αποδεικνύει πως υπάρχει μία σχεδιασμένη στρατηγική εις βάρος των κομμάτων αυτών.
Η βουλευτής δήλωσε δημόσια ότι: “Αυτό έγινε αυθαίρετα χωρίς κανένα πρωτόκολλο”. Εδώ λοιπόν καταγράφεται μία αδικαιολόγηση στους τέσσερις αρχηγούς αλλά δυστυχώς έχασαν ξανά από τον Μητσοτάκη!