Η Μαρία Πρωτόπαππα δεν είναι συχνά μπροστά στις κάμερες, αλλά όταν αποφασίζει να μιλήσει, οι δηλώσεις της έχουν πάντα βάθος. Η αναγνωρίσιμη ηθοποιός με την ήρεμη παρουσία παραχώρησε μια ειλικρινή συνέντευξη στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, το απόγευμα της Δευτέρας 23 Ιουνίου 2025. Στην κουβέντα τους αποκάλυψε πτυχές της καθημερινότητάς της, τη σχέση που έχει με τη δημοσιότητα, τις προκλήσεις του επαγγελματικού χώρου και τις προσωπικές ανάγκες που την απασχολούν. Μετά την ολοκλήρωση του «Σασμού», αποφάσισε πέρυσι το καλοκαίρι να απομακρυνθεί για λίγο από τα φώτα του θεάματος, μετακομίζοντας στην Άνδρο μαζί με την οικογένειά της – μια επιλογή που όπως είπε, ήταν ευεργετική για εκείνη. Επίσης αναφέρθηκε στη δυσκολία διαχείρισης της αναγνωρισιμότητας και στα όρια που χρειάστηκε να θέσει στη ζωή της.
Μαρία Πρωτόπαππα: «Είχα ανάγκη αυτή τη μετακόμιση στην Άνδρο»
«Φέτος τον χειμώνα πέρασα αρκετούς μήνες στην Άνδρο. Ήταν μια αγαπημένη περίοδος για μένα εκεί καθώς έκανα νέους φίλους και ασχολήθηκα με το κείμενο μιας παράστασης… Το έκανα μόνη μου για να αποδεσμευτώ από εδώ. Ήταν υπέροχα και είχα μεγάλη ανάγκη αυτό το διάλειμμα. Έμενα στο χωριό οπότε δεν μπορώ να πω ότι ένιωθα απομονωμένη. Υπήρχαν στιγμές ηρεμίας αλλά όχι πλήρους απομόνωσης. Εδώ θα έλεγα ότι υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά. Εκεί μπορούσες να βγεις το πρωί για ψώνια και χαιρετούσες τους ανθρώπους χωρίς να χρειάζεται αυτοκίνητο – ήταν κάτι διαφορετικό που είχα ονειρευτεί και τώρα έγινε πραγματικότητα μαζί με την οικογένειά μου.»
«Δεν είμαι ευγενική – Δεν έχω τύψεις αν αρνηθώ φωτογραφία»
«Σε αυτή τη φάση τι μπορεί να με τρομάξει; Ούτως ή άλλως δεν κυκλοφορούσα ποτέ μόνο γι’ αυτό! Κάποιες φορές νιώθω χαρά γιατί υπάρχουν άνθρωποι πολύ ευγενικοί γύρω μου κι αυτή η ζεστασιά είναι μεγάλη παρηγοριά καθώς επίσης κι ηθική επιβράβευση για τη δουλειά μου. Ωστόσο υπάρχουν στιγμές όπου οι απαιτήσεις είναι αδιάκριτες». «Και κάποιες φορές θα ζητήσω “συγγνώμη”, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα ευγενικό άνθρωπο γενικά – άνετα θα αρνηθώ μια φωτογραφία χωρίς τύψεις γιατί θέλω να προστατεύσω τον προσωπικό χώρο ή την οικογένειά μου που δεν έχει λόγο να εκτίθεται δημόσια.»
“Δυσκολεύτηκα πολύ πριν μάθω τα όρια”
“Δεν είχα θέσει ποτέ όρια στον εαυτό μου κι έτσι ξοδευόμουν συνεχώς· τώρα προσπαθώ σκληρά γι’ αυτό — πήρε χρόνια μέχρι σήμερα ώστε τελικά κατάφερα κάτι”. Θυμάμαι ότι κουράστηκα πολύ επειδή εξάντλησα όλες τις δυνάμεις μου χωρίς αποτέλεσμα.” Οι άνθρωποι εντυπωσιάζονται όταν λες πως μπορείς πολλά πράγματα αλλά ίσως αυτό δείχνει κάποια αλαζονεία αφού πολλές φορές δε μπορούσα”. Αντίθετα όμως γνωρίζω πως υπήρχαν συνάνθρωποί μας που εκτιμούσαν πραγματικά τις προσπάθειές μας.” Οι πρώτες δουλειές προέρχονταν κυρίως από αντικατάσταση λόγω εμπιστοσύνης των συναδέλφων προς εμένα”. Ο χώρος των παραστατικών τεχνών απαιτεί συνεχή εξέλιξη ώστε ποτέ κανείς δε νιώθει σίγουρος.” Έχω αυτοπεποίθηση ότι μπορώ πάντα ν’ αρχίζω ξανά σε οποιοδήποτε σημείο — αγαπάω βαθιά αυτόν τον κόσμο.”