Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Μιχάλης Σαράντης εξέφρασε δημόσια το άγχος και τον φόβο που του προκαλούν τα γεγονότα της εποχής. Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε Είδον» της ΕΡΤ, περιέγραψε μια καθημερινότητα γεμάτη δυσάρεστες ειδήσεις, τονίζοντας την ανάγκη για συνειδητή επιλογή αλληλεγγύης και αγάπης ως αντίδοτο.
Διαβάστε: Γιώργος Μαζωνάκης: Αμερικανός παθολόγος αποκαλύπτει τα λάθη των γιατρών – “Δεν έπρεπε να υποβληθεί σε πλασμαφαίρεση”
Μιχάλης Σαράντης: «Είμαι μόνιμα φοβισμένος και αγχωμένος»
Ο γνωστός ηθοποιός, μιλώντας στην Τζένη Μελιτά και τον Φώτη Σεργουλόπουλο, παραδέχτηκε ότι βιώνει σχεδόν μόνιμα μια αίσθηση αγωνίας για όσα συμβαίνουν γύρω του. «Είμαι μονίμως φοβισμένος και αγχωμένος. Τα πάντα φοβάμαι», ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, έφερε ως παράδειγμα την ευκολία με την οποία χάνονται ανθρώπινες ζωές, εστιάζοντας ιδιαίτερα στον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. «Ένα λαϊκό είδωλο έφυγε όπως έφυγε και έχει φρικάρει όλη η Ελλάδα». Η δήλωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η υπόθεση του θανάτου του τραγουδιστή παραμένει στο επίκεντρο δικαστικής έρευνας. Η αιτία θανάτου εξακολουθεί να είναι επισήμως απροσδιόριστη, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των τοξικολογικών και ιστολογικών εξετάσεων. Δύο γιατροί έχουν προφυλακιστεί, ενώ η έρευνα συνεχίζεται με νέες καταθέσεις και στοιχεία.
«Ακούμε συνεχώς πολύ σκοτεινά πράγματα»
Ο Μιχάλης Σαράντης δεν περιορίστηκε στον φόβο. Μίλησε επίσης για τον τρόπο με τον οποίο, κατά τη γνώμη του, μπορεί κανείς να αντισταθεί στην αδιάκοπη έκθεση στη βία, την απώλεια και την αρνητικότητα. «Χρειάζεται μια συνειδητή αντίσταση, να είσαι αλληλέγγυος, να αγαπάς, να το δείχνεις, να εκφράζεις το θετικό σου», είπε, προσθέτοντας ότι οι άνθρωποι κινούνται διαρκώς «ανάμεσα στον βούρκο και τα αστέρια». Ολοκλήρωσε με μια φράση που συνοψίζει τον τρόπο με τον οποίο επιθυμεί ο ίδιος να αντιμετωπίζει τα πράγματα: «Εμένα μου αρέσει να κοιτάω πιο πολύ προς τα πάνω». Στην ίδια συνέντευξη, ο ηθοποιός μίλησε και για την οικογένειά του, τη Μαίρη Μηνά και την κόρη τους, αναφέροντας ότι η πατρότητα άλλαξε τις προτεραιότητές του και ότι πλέον προσπαθεί να εκτιμά περισσότερο τις ήρεμες στιγμές της καθημερινότητας.