Η Στρατηγική του Ισραήλ για την Αντιμετώπιση του Πυρηνικού Προγράμματος του Ιράν

Η εξάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν αποτελεί έναν στόχο που θα έπρεπε να συνενώνει πολλές χώρες παγκοσμίως. Ειδικότερα, κράτη τόσο στην περιοχή όσο και εκτός αυτής υποστηρίζουν την προσπάθεια του Ισραήλ να καταστρέψει το πρόγραμμα αυτό — πολλές από αυτές τις υποστηρίξεις είναι κρυφές. Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου φαίνεται να επιθυμεί κάτι περισσότερο από απλή στήριξη, ιδιαίτερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ διαθέτουν τη Massive ordnance Penetrator (MOP), μια βόμβα ικανή να διαπερνά σε μεγάλο βάθος με αρκετή δύναμη ώστε να πλήξει την ιρανική εγκατάσταση στο Φορντόου. Επιπλέον,έχουν στη διάθεσή τους τα stealth αεροσκάφη B-2 για τη μεταφορά αυτών των όπλων. Ο πρώην πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ έχει υιοθετήσει τόσο στρατηγικές πολέμου όσο και διπλωματίας — με μια πιο ήρεμη δήλωση την περασμένη Πέμπτη — αλλά φαίνεται ότι συνεχίζει να εξετάζει το ενδεχόμενο ενός άμεσου αμερικανικού πλήγματος τις επόμενες εβδομάδες.

Το Ισραήλ Να Ολοκληρώσει Αυτό που Ξεκίνησε

Το Ισραήλ ήταν αυτό που αποφάσισε τον πόλεμο και όχι οι Ηνωμένες Πολιτείες, με χρονοδιάγραμμα καθορισμένο από τον Νετανιάχου. Σύμφωνα με ισραηλινούς δημοσιογράφους, ο Τραμπ φέρεται να προειδοποίησε τον πρωθυπουργό σε τηλεφωνική συνομιλία στις 11 Ιουνίου ότι θα πρέπει να σταματήσει τις αναφορές σε στρατιωτικές επιθέσεις κατά της Τεχεράνης ώστε η διπλωματία να έχει περισσότερο χρόνο δράσης. Παρ’ όλα αυτά,λίγες ημέρες μετά την επικοινωνία αυτή,ο Νετανιάχου προχώρησε σε αεροπορικές επιθέσεις κατά στόχων στο Ιράν. Ένας νέος γύρος διαλόγου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν είχε προγραμματιστεί για την επόμενη Κυριακή αλλά ακυρώθηκε λόγω των επιθέσεων.

Είναι πιθανό ότι το Ισραήλ θα πρέπει τώρα να ολοκληρώσει μόνο του αυτή τη στρατηγική αντί περιμένοντας άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στην κρίση. Υπολογίζεται πως οι ισχυρές δυνάμεις της χώρας έχουν ήδη εναλλακτικά σχέδια έτοιμα — υπάρχουν αρκετές επιλογές στη διάθεσή τους.

Εναλλακτικές Λύσεις

Μια επιλογή είναι η χρήση μικρότερων διατρητικών βομβών από πλευράς του Ισραήλ για πλήγματα κατά της εγκατάστασης στο Φορντόου — αν και δεν θα είναι τόσο αποτελεσματικές όπως η MOP των Αμερικανών, παραμένουν χρήσιμες.

Επιπλέον, το κράτος μπορεί επίσης ν’ αποπειραθεί βομβαρδισμούς στις εισόδους της εγκατάστασης ή στις υποδομές που τη στηρίζουν όπως ηλεκτρικοί σταθμοί και δρόμοι πρόσβασης ώστε αυτές οι λειτουργίες ν’ αποτύχουν τελείως. Μια άλλη εναλλακτική είναι η αποστολή ειδικών δυνάμεων στην εγκατάσταση — μια επικίνδυνη αποστολή αλλά πιο εφικτή αν οι ιρανικές αμυντικές δυνάμεις έχουν ήδη πληγεί σοβαρά.

(Αξιοσημείωτο παράδειγμα αποτελεί η θρυλική επιχείρηση διάσωσης ομήρων στο αεροδρόμιο Έντεμπε της Ουγκάντας το 1976 όπου σκοτώθηκε ο Γιοναντά Νετανιάχου.) Το γεγονός ότι το Ισраηλικό κράτος μπορεί ν’ αναλάβει μόνο του αυτή την ευθύνη μπορεί μακροπρόθεσμα ν’ αποτελέσει πλεονέκτημα τόσο γι’ αυτό όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οφέλη Από Αυτονομία

Mια τέτοια αυτονομία δράσης θα μπορούσε σαφώς να ενισχύσει τη θέση αποτροπής του ισχυρού αυτού κράτους μέσα σ’ ένα περιβάλλον γεμάτο αστάθεια.
Μετά τις τρομοκρατικές ενέργειες της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 που κόστισαν περίπου 1.200 ζωές καθώς κι άλλους δεκάδες ομήρους,
η ασφάλεια κι η θέση τους στην περιοχή υπέστησαν σημαντική ζημία.
Το τελευταίο διάστημα ωστόσο έχουν καταφέρει σημαντικά πλήγματα κατά της Χαμάς ενώ παράλληλα μειώνεται αισθητά η δύναμη της Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο.
Είναι πιθανό λοιπόν πως θέλει ν’ αποδείξει ότι μπορεί ν’ αντιμετωπίσει όσα θεωρεί ως υπαρξιακή απειλή χωρίς άμεση στήριξη από τους Αμερικανούς.

Aκόμη κι αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν ν’ απέχουν ενεργά,
αυτό ίσως περιορίσει τον κίνδυνο μιας επίθεσης εκ μέρους των Άρχοντων στη Ναυσιπλοΐα στον Περσοκόλπο ή ακόμη και κατά Αμερικανικών βάσεων εκεί.
Παράλληλα ο Τραμπ ίσως βρει ευκαιρία ώστε μέσω μιας βιώσιμης συμφωνίας μ’ αυτούς τους συμμάχους προς αναζήτησή λύσεων προς αποκλιμάκωση μετά τα γεγονότα αυτά.

Kλείνοντας…

Aκόμα κι αν υπάρξει σοβαρή ζημία στους μηχανισμούς εμπλουτισμού ουρανίου,
υπάρχει πάντα πιθανότητα ανάκαψης υπό καθεστώς βοήθειας άλλων χωρών όπως Ρωσία ή Κίνα
(κι εδώ απαιτείται προσοχή).
Aυτό σημαίνει πως χωρίς μία συμφωνία μέσω διαλόγου με οποιεδήποτε κυβέρνηση παραμένουμε εκτεθειμένοι σε κινδύνους νέας κλιμάκωσης!