Αποκαλύψεις για την Ακαδημαϊκή Πορεία του Μακαρίου Λαζαρίδη: Κολέγιο-«Μαγαζί» με Πτυχία

Στο φως της δημοσιότητας βλέπουν το φως συγκλονιστικές μαρτυρίες καθηγητών που εργάστηκαν στο «κολέγιο» από το οποίο έλαβε το πτυχίο του ο Μακάριος Λαζαρίδης. Οι καταθέσεις τους σκιαγραφούν μια εικόνα «επιχείρησης» που ουσιαστικά εμπορευόταν ακαδημαϊκά πτυχία.

Το webreporter στέλνει καθημερινά στο inbox σου τις σημαντικές ειδήσεις. Κάνε εγγραφή εδώ.

«Νόμιζα ότι είχε κλείσει αυτό το αχούρι» δηλώνει με έκπληξη ένας πρώην καθηγητής στο κανάλι Ant1. «Όταν είδα ότι λειτουργεί ακόμα, αναρωτήθηκα τι ταλαιπωρία περνάει ο κόσμος. Εργάστηκα εκεί από το 1989 έως το 1990. Λόγω των σοβαρών προβλημάτων που εντοπίζαμε, περίπου 20 καθηγητές, συστήσαμε ένα σωματείο. Όλοι καταλαβαίναμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Στο τέλος, μας απέλυσε. Ευτυχώς, λάβαμε την αποζημίωση που μας αναλογούσε, καθώς είχαμε εμπλέξει δικηγόρο. Μας είχε μηνύσει, ζητώντας αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη.»

«Δεν ήταν καθόλου «κολέγια». Έχω σπουδάσει στην Αμερική και γνωρίζω πώς λειτουργούν. Το ακαδημαϊκό επίπεδο των φοιτητών ήταν εξαιρετικά χαμηλό. Στην πλειοψηφία τους, ήταν παιδιά εύπορων οικογενειών. Η είσοδος σε ένα ίδρυμα που ονομάζεται «κολέγιο» πρέπει να γίνεται μέσω αξιολόγησης και εξετάσεων. Σε οποιοδήποτε ίδρυμα παγκοσμίως, η εισαγωγή δεν είναι τυχαία.»

Χρέη και Έλλειψη Επίσημης Αναγνώρισης

«Ο ιδιοκτήτης δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να εξασφαλίσει την επίσημη αναγνώριση των πτυχίων από την Ελλάδα» επισημαίνει μια άλλη πρώην καθηγήτρια. «Στην Αμερική λειτουργούσε ένας οργανισμός που πιστοποιούσε τις σπουδές, επιτρέποντας την επαγγελματική δραστηριότητα στη χώρα αυτή, αλλά όχι στην Ελλάδα. Το πτυχίο ουσιαστικά δεν είχε αξία στην ελληνική αγορά εργασίας.

Επιλεκτικά, και με το σταγονόμετρο, χορηγούνταν αναβολές για την εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων. Οι περισσότεροι φοιτητές δεν μπορούσαν καν να λάβουν τέτοια αναβολή. Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας διώχθηκε από την ελληνική δικαιοσύνη για οφειλές προς το Δημόσιο, καθώς δεν απέδιδε τις εισφορές του ΙΚΑ για τους υπαλλήλους του.

Μου έκανε τρομερή εντύπωση πώς φοιτητές που δεν είχαν τα απαραίτητα ακαδημαϊκά εφόδια, ειδικά καθώς τα μαθήματα διδάσκονταν στα αγγλικά, κατάφερναν να περνούν τα μαθήματα, παρόλο που δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν. Το συγκεκριμένο ίδρυμα θα έπρεπε να είχε σφραγιστεί πολλά χρόνια νωρίτερα.»