Η Πολιτική Στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα: Προβληματισμοί και Προοπτικές

Ο γνωστός καλλιτέχνης Σταμάτης Κραουνάκης, αναφερόμενος στη σχέση του με τον Αλέξη Τσίπρα, δήλωσε ότι «είναι γνωστή η φιλία μου με τον Αλέξη» και προχώρησε σε μια ενδιαφέρουσα εκτίμηση: «Δεν θέλει να κάνει κόμμα, θέλει να γίνει πρωθυπουργός». Αυτή η δήλωση ακούγεται σαν ένα ισχυρό χτύπημα: φαίνεται πως ο πρώην Πρωθυπουργός περιμένει κάποιον να τον τοποθετήσει στην κορυφή της εξουσίας χωρίς να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην κοινωνία.

Ο Κώστας Βαξεβάνης, ο οποίος έχει υποστηρίξει επί μακρόν τον Τσίπρα, χρησιμοποίησε σκληρές λέξεις για την κατάσταση αυτή: «Σήκω ρε τραγέλαφε και πήγαινε να συμπαρασταθείς σε έναν πατέρα που αγωνίζεται και ζητάει Δικαιοσύνη. Κούνα τον κώλο σου και πήγαινε να δείξεις ότι ανήκεις στο κομμάτι της κοινωνίας που σε τίμησε…». Αν κάποιος παρατηρήσει γύρω του θα διαπιστώσει ότι ο αρχικός ενθουσιασμός για την πιθανότητα επιστροφής του Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο με νέο κόμμα έχει αρχίσει σταδιακά να μειώνεται.

Η πρόθεση του δεν φαίνεται επίσης να επηρεάζει τη μεγαλύτερη Δημοκρατική παράταξη.Είτε μιλάμε για την Κεντροαριστερά είτε για το ΠΑΣΟΚ ή ακόμα και τη στενή περιοχή της Αριστεράς – οι αναφορές από μέρους του είναι πλέον σπάνιες.

Τα μέλη του παλαιού κόμματος που είχε κερδίσει τις εκλογές το 2015 – όπως οι Ζωής, Κασσελάκη, Βαρουφάκης και Λαφαζάνης – δεν δείχνουν διάθεση ούτε καν ν’ ακούσουν τις προτάσεις του. Ο λεγόμενος «αναγεννημένος» σπόρος της επιστροφής περιορίζεται στον άγονο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι επιδόσεις τους είναι περιορισμένες. Ο Φάμελλος αισθάνεται ότι αντιμετωπίζει ειρωνεία από έναν βουλευτή τους – ανεξάρτητα από το πόσο σημαντικό βιογραφικό μπορεί αυτός να έχει.Πολλά στελέχη δεν επιθυμούν ν’ ακολουθήσουν τη νέα κατεύθυνση ενώ άλλοι απομακρύνονται λόγω των προσωπικών επιλογών ενός μόνο ανθρώπου. Το κοινό που απομένει; Όσοι είχαν ελπίδες για ένα νέο κόμμα υπό την ηγεσία Τσίπρα τώρα δείχνουν κου疲σμένοι από τις γενικότητες και κρατούν αποστάσεις.

Όσοι έχουν αξιώματα στον υπάρχοντα σχηματισμό δεν διακινδυνεύουν ν’ αναφέρουν προσδοκίες σχετικά με το ανύπαρκτο κόμμα υπό τον Τσίπρα – το οποίο πολλοί μεταθέτουν μετά τις εκλογές όποτε κι αν αυτές διεξαχθούν. Οι πρώην σύντροφοι από το ΠΑΣΟΚ αλλά ούτε οι γηγενείς υποστηρικτές της ιδέας αυτής δε δεσμεύονται προς αυτήν – ειδικά όσο ο ίδιος συνεχίζει μια τακτική που θεωρείται βασανιστική γι’ αυτούς.

Διαπιστώνοντας τα γεγονότα:

• Aπουσία στις κοινωνικές κινητοποιήσεις: Ο Τσίπρας απουσιάζει συστηματικά από κρίσιμες στιγμές αντίστασης κατά των κυβερνητικών πολιτικών.
• Aδυναμία επαναφοράς: Η στρατηγική προετοιμασίας ενός νέου πολιτικού σχηματισμού απαιτεί σαφή ιδεολογία και οργανωτική δομή κάτι που λείπει εμφανώς προς στιγμήν.

The absence of a strong political presence raises questions about how he plans to attract support for any future party if he remains disconnected from the grassroots struggles of the people and fails to engage in significant political debates in Parliament or public forums.
Πώς θα πείσει τους πολίτες ότι διαθέτει σχέδιο ή όραμα όταν απλώς επαναλαμβάνει κοινοτυπίες;