Η ίδρυση ενός νέου πολιτικού φορέα φαίνεται να πλησιάζει, μετά τη δημοσίευση του άρθρου του Αλέξη Τσίπρα στην Εφημερίδα των Συντακτών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός και η ομάδα του επιταχύνουν τις διαδικασίες για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος, σε ένα ρευστό πολιτικό περιβάλλον όπου η κυβέρνηση αντιμετωπίζει δυσκολίες εξαιτίας διαδοχικών σκανδάλων.
Οι εκτιμήσεις από το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα υποδεικνύουν ότι η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην ανακοίνωση του νέου κόμματος θα μπορούσε να ευνοήσει την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στον προοδευτικό χώρο. Κατά συνέπεια, κρίνεται απαραίτητη η άμεση λήψη αποφάσεων.
Στο άρθρο του, με τίτλο «Ζυγώνει η ώρα ανάληψης ευθυνών», ο Αλέξης Τσίπρας σκιαγραφεί τα επόμενα βήματά του, τοποθετείται σχετικά με το μέλλον της αντιπολίτευσης και της προοδευτικής παράταξης, και αναλύει τα πολιτικά του σχέδια για την επόμενη μέρα. Παράλληλα, καλεί σε «μια εκ θεμελίων ανασύνθεση του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου», με στόχο τη δημιουργία μιας νέας και ισχυρής κυβερνώσας αριστεράς. Ολοκληρώνοντας, τονίζει τη «ζωτική ανάγκη» για μια τέτοια δύναμη, επαναλαμβάνοντας ότι «ζυγώνει η ώρα» για την ανάληψη ευθυνών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω άρθρο έρχεται μετά τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στον Νίκο Χατζηνικολάου, όπου είχε προαναγγείλει σημαντικές εξελίξεις έως τον Σεπτέμβριο. Ο πρώην πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του βρίσκονται, όπως φαίνεται, στο τελικό στάδιο, και δεν αποκλείεται να υπάρξουν ανακοινώσεις για το πρόγραμμα του νέου κόμματος ακόμα και μέχρι τα τέλη Απριλίου.
Στο άρθρο του, ο Αλέξης Τσίπρας ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την για «διαφθορά στη χώρα, υπονόμευση του κράτους δικαίου και της Δικαιοσύνης, καθώς και σκανδαλώδη διαχείριση δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων προς όφελος συγκεκριμένων συμφερόντων». Επισημαίνει ότι οι κυβερνητικές πολιτικές επιβαρύνουν την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κάλυψη των καθημερινών τους αναγκών. Αναφέρεται επίσης στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, τα οποία καταδεικνύουν τη δυσαρέσκεια και το αίτημα για πολιτική αλλαγή. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει, «χωρίς μια νέα, οργανωμένη και πειστική πολιτική πρόταση, η δυσαρέσκεια από μόνη της δεν αρκεί για να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό».