Αθήνα – Δημοσκοπήσεις, δημοσκοπήσεις παντού! Τα δημοσκοπικά «ευρήματα» κατακλύζουν τους μιντιακούς αιθέρες της χώρας, διαμορφώνοντας την πολιτική ατζέντα. Μια άτυπη «μάχη» εξελίσσεται, με τους πολιτικούς αρχηγούς στο επίκεντρο.
Όταν ο Αλέξης Τσίπρας χρειαζόταν «καθαρό» επικοινωνιακό πεδίο, η υπόθεση της Καρυστιανού ήρθε να περιπλέξει τα πράγματα, χαλάζοντας τον στρατηγικό του σχεδιασμό. Αντίστοιχα, τώρα που ο Νίκος Ανδρουλάκης αναζητά «αέρα» για το ΠΑΣΟΚ, τα βλέμματα στρέφονται ξανά στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, επαναφέροντας τον στο προσκήνιο.
Αυτή η δυναμική αναμένεται να συνεχιστεί μέχρι τις προσεχείς εκλογές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την Νέα Δημοκρατία να προηγείται σταθερά, αισθάνεται ασφαλής για την τρίτη θητεία. Ωστόσο, τα οριακά αποτελέσματα φέρνουν αναταραχή εντός του κόμματος, υποχρεώνοντας σε συσπειρώσεις υπέρ του.
Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, εμφανώς αποδυναμωμένες, φαίνεται πως θα «τρώνε» η μία τις σάρκες της άλλης, μέχρι την τελική καταμέτρηση και την τοποθέτηση του καθενός «στον πάγκο του». Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, παραμένει: ποιος θα είναι «ο καθένας» στα κόμματα μέχρι τις κάλπες;
Το ΠΑΣΟΚ σε αναζήτηση ηγέτη
Στην Νέα Δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διασφαλίσει την υποψηφιότητά του για τρίτη θητεία. Οι όποιες ιδέες για αλλαγή ηγεσίας πριν από τις εκλογές υποχωρούν, παρά τις διαρκείς συζητήσεις για το αν «με άλλον επικεφαλής θα πηγαίναμε καλύτερα». Παραδόξως, όμως, δεν υπάρχει κάποιος να αμφισβητήσει ευθέως την πορεία του κόμματος.
Αντίθετα, στο ΠΑΣΟΚ, η «αδυναμία» του Νίκου Ανδρουλάκη αποτελεί πλέον ανοιχτή θεματολογία, φτάνοντας ως τις συζητήσεις για το αν «πάμε για φούντο, αν δεν τον αλλάξουμε».
Ο Χάρης Δούκας, δήμαρχος Αθηναίων, έριξε «σωσίβιο», προτείνοντας την πιθανότητα να «κατεβάσουμε τον Τσίπρα στις επαναληπτικές εκλογές, για να σώσουμε την παρτίδα». Με αυτήν την κίνηση, ο ίδιος παραβίασε αρχικά απόφαση του Συνεδρίου, ενώ ο Ανδρουλάκης δεν τον απέρριψε, παρά τις πιέσεις.
Η Άννα Διαμαντοπούλου, με τη φράση «Αγαπάμε το ΠΑΣΟΚ; Ας το αποδείξουμε», εμφανίστηκε ως «μητέρα του κόμματος», προσπαθώντας να κερδίσει πόντους. Το γεγονός ότι, παρά την προσφορά του ΠΑΣΟΚ προς το πρόσωπό της, αποχώρησε και προσπάθησε να στήσει δικό της κόμμα, φλερτάροντας με τη Νέα Δημοκρατία, καθιστά την στάση της αμφιλεγόμενη.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει απέναντί του τρία πρόσωπα που τον έχουν στοχοποιήσει: Ο Δούκας εκφράζει ανοιχτά την αντίθεσή του, η Διαμαντοπούλου τον «αγκαλιάζει» με δόλο, ενώ ο Γερουλάνος κινείται αμφίρροπα, χωρίς όμως να διαθέτει την απαραίτητη δυναμική.
Και οι τρεις, ωστόσο, εκφράζουν το κλίμα των παρασκηνιακών διεργασιών κατά του Ανδρουλάκη, που «νομιμοποιήθηκαν» έμμεσα από τα δημοσκοπικά αποτελέσματα. Σε αυτό συνέβαλε, πέραν του ηγετικού ελλείμματος, και το αδήλωτο εκατομμύριο ευρώ στο πόθεν έσχες του, το οποίο πλέον έχει δηλωθεί.
Η κατανόηση της συγκυρίας και η επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ
Στο ΠΑΣΟΚ, παρατηρούνται σοβαρές ελλείψεις στην κατανόηση των πολιτικών παραμέτρων της τρέχουσας συγκυρίας. Ωστόσο, γίνεται αντιληπτό ότι ο Μητσοτάκης ευνοείται από την εικόνα που του δίνει η αντιπαράθεση με τον Τσίπρα.
- Πρώτον, διαθέτει έτοιμη πλατφόρμα για να τον αντιμετωπίσει, προβάλλοντας την εικόνα του νικητή.
- Δεύτερον, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ είναι οριακή. «Όταν ως υποψήφιος πρωθυπουργός πήγε στο 18%, γιατί να πάει τώρα περισσότερο από το μισό;», αναφέρεται σε κυβερνητικούς κύκλους.
Η ανάδειξη του ενός ή του άλλου ως πρώτου, εξυπηρετεί τον στόχο της ΝΔ να διατηρήσει την πρωτιά, με τον δεύτερο να λαμβάνει ποσοστό κάτω του μισού. Ωστόσο, αν ο Τσίπρας είναι ιδανικός αντίπαλος για τον Μητσοτάκη και ο Ανδρουλάκης όχι, δεν πρέπει να υποτιμηθεί το ιστορικό βάρος του ΠΑΣΟΚ, που μπορεί να το καταστήσει ανταγωνιστικό απέναντι στη ΝΔ.
Αυτό αποτελεί το επιχείρημα όσων θεωρούν αναγκαία την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να βρουν ποιος θα είναι «περισσότερο ΠΑΣΟΚ» από τον σημερινό πρόεδρο, ο οποίος διαθέτει, όπως αναφέρεται, «πιστοποιητικά κομματικής γνησιότητας» από κορυφαία στελέχη.
Διαμαντοπούλου και η Νέα Δημοκρατία
Η Άννα Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζεται ως «μακρύ χέρι» του Μητσοτάκη, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «καλός πρωθυπουργός» από την ίδια. Η στάση της προκαλεί αποστροφή στην πλειοψηφία της κομματικής βάσης του ΠΑΣΟΚ.
Ο Δούκας θεωρείται πιθανός εταίρος του Τσίπρα, ενώ ο Γερουλάνος δεν πείθει για τις αποστάσεις του από τον Μητσοτάκη, με τον Τσίπρα να είναι σίγουρα μια πιο εφικτή επιλογή.
Όσον αφορά τον Μιχάλη Κατρίνη, παρά το προφίλ του «πραγματικού ΠΑΣΟΚ», δεν διαθέτει τα απαραίτητα ερείσματα στον χώρο των ΜΜΕ. Αυτά τα στοιχεία ενδέχεται να κρατήσουν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στη θέση του, με την τελική κρίση να έρχεται μετά τις εκλογές, με βάση την επιρροή στη νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Πολλοί φίλοι του Ανδρουλάκη πιστεύουν ότι η επίθεση στον Μητσοτάκη είναι αναποτελεσματική χωρίς προηγούμενη επίδειξη «πυγμής» απέναντι στους εσωκομματικούς αμφισβητίες. Θεωρούν ότι θα ωφεληθεί αν «πετάξει» στο περιθώριο την πρώην επίτροπο και τον δήμαρχο, οι οποίοι δεν είναι καν βουλευτές.
Ένας από τους πιο έμπειρους υποστηρικτές του επικαλείται έναν παλαιό κανόνα της πολιτικής: «Αν δεν τους φας, θα σε φάνε». Ιδίως σε ένα κόμμα που, ενώ έχει «σκιώδη κυβέρνηση», δεν αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την ορατή εσωκομματική αντιπολίτευση.