«Υπάρχει και φιλότιμο»: Η εναλλακτική πρόταση του Μαρινάκη στον Τσίπρα, ως απάντηση στον «Νονό»

Αντίστοιχη κινηματογραφική αναφορά, αλλά με διαφορετικό μήνυμα, έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα. Ενώ ο κ. Τσίπρας πρότεινε την ταινία «ο Νονός», ο κ. Μαρινάκης αντιπροτείνει την ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», υπαινισσόμενος, όπως αναφέρει, τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης του πρώην πρωθυπουργού. Ο κ. Μαρινάκης κατηγόρησε τον κ. Τσίπρα ότι επιχειρεί να αποδώσει στην παρούσα κυβέρνηση ευθύνες για υποθέσεις παρανομίας, οι οποίες, κατά τα λεγόμενά του, αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες Αρχές και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

«Μιας και η (σύντομη) συγγραφική του καριέρα δεν βοήθησε στο rebranding, με χαρά βλέπουμε ότι ο κύριος Τσίπρας ξεκινά μια νέα διαδρομή ως κριτικός κινηματογράφου», σημείωσε ο Παύλος Μαρινάκης.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε τον κ. Τσίπρα ότι, αντί να αναγνωρίσει τη δράση των ελεγκτικών μηχανισμών, προσπαθεί να παρουσιάσει τις αποκαλύψεις ως απόδειξη ενοχής της κυβέρνησης.

«Θα ήταν διασκεδαστικό, αν δεν ήταν πραγματικά εξοργιστικό, ένας πρώην Πρωθυπουργός να επιχειρεί να χρεώσει στην Κυβέρνηση υποθέσεις παρανομίας που αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες αρχές επί των ημερών της», πρόσθεσε και συνέχισε:

«Αντί να αναγνωρίσει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κάνουν τη δουλειά τους, και μάλιστα όσο ποτέ στο παρελθόν, επιχειρεί με έναν ακραία γκεμπελικό τρόπο να παρουσιάσει την αποκάλυψη της παρανομίας ως απόδειξη κυβερνητικής ενοχής. Σε μια Δημοκρατία, για κάθε δικαστική υπόθεση τον τελευταίο λόγο έχει πάντα η Δικαιοσύνη.

Η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα υπήρξε επί ημερών του κυρίου Τσίπρα, όπου τον τελευταίο λόγο τον είχε εκείνος και τα «παρα-υπουργεία» δικαιοσύνης. Τότε που με τα δικά του νομοθετήματα άνοιξε ο δρόμος για την πρόωρη αποφυλάκιση του βαρέως εγκλήματος της χώρας. Επειδή, λοιπόν, ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα. Όπως για παράδειγμα το “Υπάρχει και φιλότιμο”».