Ο Λάκης Γαβαλάς επέλεξε την Ύδρα για τις καλοκαιρινές του διακοπές και, πιστός στο αιχμηρό του ύφος, μοιράστηκε στιγμιότυπα από την παραμονή του στο νησί, αναδεικνύοντας όσα αγαπά σε αυτό: την ηρεμία, τη φιλοξενία, την τέχνη και έναν τρόπο διακοπών που δεν χρειάζεται εκκωφαντική μουσική, αλόγιστη κατανάλωση και επίδειξη για να τραβήξει την προσοχή.
Διαβάστε: Σχόλιο – φωτιά από τον Λάκη Γαβαλά για το νυφικό της Αθηνάς Οικονομάκου: «Ήταν σαν υπολείμματα δαντέλας που τα κόλλησε όλα μαζί» (Βίντεο)
Λάκης Γαβαλάς στην Ύδρα: Από τη Σοφία Λόρεν στον Μπραντ Πιτ
Ο Λάκης Γαβαλάς ξεκίνησε την ανάρτησή του αναφερόμενος στην κινηματογραφική ιστορία της Ύδρας, συνδέοντας την παρουσία της Σοφίας Λόρεν στο νησί με τα φετινά γυρίσματα του Μπραντ Πιτ. «“Το παιδί και το δελφίνι” τότε, εδώ στην Ύδρα, το 1957, με τη θεά Σοφία Λόρεν, και φέτος τα γυρίσματα με τον Μπραντ Πι για αμερικανική ταινία καθιστούν τη γραφική Ύδρα έναν από τους πιο όμορφους προορισμούς, αφού είναι η πριγκίπισσα του Αργοσαρωνικού», έγραψε.
Η αναφορά του έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το «Παιδί και το δελφίνι», σε σκηνοθεσία Ζαν Νεγκουλέσκο (1957), ήταν μία από τις πρώτες μεγάλες χολιγουντιανές παραγωγές που ανέδειξαν διεθνώς τα ελληνικά τοπία, με την Ύδρα να πρωταγωνιστεί.
Σχεδόν επτά δεκαετίες αργότερα, το λιμάνι και τα καλντερίμια του νησιού μετατράπηκαν ξανά σε κινηματογραφικό πλατό για το «The Riders», τη νέα ταινία με πρωταγωνιστή τον Μπραντ Πι. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο βραβευμένος Έντουαρντ Μπέργκερ, βασισμένος στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αυστραλού συγγραφέα Τιμ Γουίντον.
Οι αιχμές για τα «διάσημα νησιά»
Στο δεύτερο μέρος της ανάρτησής του, ο σχεδιαστής σχολίασε με τον δικό του, αιχμηρό τρόπο, το μοντέλο των θορυβωδών και επιδεικτικών διακοπών. «Αγαπώ αυτήν την ηρεμία, μακριά από την άχρηστη ροή σαμπάνιας, την εκκωφαντική μουσική, την ανόητη διατροφή, τα χάλια ντυσίματα και τις άσκοπες μετακινήσεις στα καλντερίμια άλλων διάσημων νησιών», ανέφερε.
Χωρίς να κατονομάζει άλλους προορισμούς, ο Λάκης Γαβαλάς αντιπαραβάλλει την απλότητα της Ύδρας με την κουλτούρα της υπερβολής που επικρατεί σε ορισμένα κοσμοπολίτικα νησιά. Αυτή η κριτική έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, προερχόμενη από έναν άνθρωπο που έχει συνδέσει την καριέρα του με τη μόδα, τα πάρτι και την κοσμική ζωή.
Η ηρεμία που περιγράφει συνδέεται άμεσα με τη μοναδική φυσιογνωμία της Ύδρας, όπου η απουσία αυτοκινήτων και οι μετακινήσεις με τα πόδια ή θαλάσσια μέσα, σε συνδυασμό με τα πέτρινα αρχοντικά και τα στενά καλντερίμια, συμβάλλουν στη διατήρηση του ξεχωριστού χαρακτήρα του νησιού.
