Η Διακυβέρνηση της Ευρώπης και η Ρόλος της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Είναι αναγκαίο να αναρωτηθούμε: Μήπως έχουμε παραδώσει τη διακυβέρνηση στην Ευρώπη σε μια Γερμανίδα,την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν,που έχει αμφισβητηθεί; Η απάντηση είναι προφανής. Η επικεφαλής της Κομισιόν έχει διοριστεί, με την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αφορά έναν εκτελεστικό ρόλο και όχι τη λήψη αποφάσεων.

Αν και μπορεί να εισηγείται στα κράτη μέλη,δεν έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται ως κυβερνήτης τους. Διαφορετικά θα μιλούσαμε για διαφορετικά πολιτεύματα. Υποστήριξε ότι ολοκλήρωσε μια «Λευκή βίβλο» σχετικά με την «ευρωπαϊκή άμυνα» και την εξωτερική πολιτική μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες! Το αποτέλεσμα φέρει τις υπογραφές μελών του Κολεγίου που δεν έχουν πραγματικές εξουσίες για τα κράτη μέλη: του επιτρόπου από τη Λιθουανία – υπεύθυνου για ανύπαρκτες στρατηγικές άμυνας – καθώς και της Εσθονής επικεφαλής στη δήθεν ευρωπαϊκή διπλωματία.

Αυτοί απλώς υπέγραψαν όσα τους υπαγόρευσε η αρχικομισσάριος υπό τις κατευθυντήριες γραμμές του γαλλογερμανικού άξονα. Σήμερα στο Παρίσι βρίσκουμε έναν πρόεδρο που αποχωρεί ενώ στο Βερολίνο τον καγκελάριο που ακόμη δεν έχει εκλεγεί.

Επιχείρησαν να επιβάλλουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «προτεραιότητες» οι οποίες δεν μπορούν να εφαρμοστούν ως κοινή πολιτική αλλά μόνο μέσω διακυβερνητικής συνεργασίας μεταξύ κρατών παραγωγής όπλων. Επιπλέον, περιλαμβάνεται η Τουρκία – με τη συναίνεση της Ελλάδας! Οι άλλες χώρες θα κληθούν να επωμιστούν το μέρος τους στον δανεισμό των 150 δισεκατομμυρίων ευρώ που θα διαχειριστεί η αγαπητή Ούρσουλα του Κυριάκου Μητσοτάκη – όπως έγινε προηγούμενα με τα εμβόλια – γεγονός που θα προσθέσει βάρος στο χρέος τους.

Πέρα από αυτό, άλλα 650 δισεκατομμύρια ευρώ θα προκύψουν από περικοπές κοινωνικών δαπανών οι οποίες θα απομακρύνουν ακόμα περισσότερο τους πολίτες από την ευρωπαϊκή ιδέα. Αυτό οδηγεί στην διάλυση της Ένωσης όπως ανέφερε κυνικά ο Όρμπαν: επιστροφή των κοινοτικών πολιτικών στις εθνικές πρωτεύσεις. Η «στρατιωτική προετοιμασία» αντιβαίνει στην ουσία μιας ενωμένης Ευρώπης: σκοπό είχε πάντα την αποτροπή πολέμων στην ήπειρο μας κι όχι το πώς να τους κερδίσουμε!

Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται σημαντικό ότι καταφέρνουμε μέχρι στιγμής τον περιορισμό των στρατιωτικών δυνατοτήτων στη Γερμανία – ειδικά όταν οι φιλοναζιστές ακροδεξιοί εκεί πλησιάζουν στην εξουσία. Ως δικαιολογία για το «αμυντικό σχέδιο» παρουσιάζεται ότι αυτό θ’ αποτρέψει πιθανή επίθεση από τη Ρωσία προς την Ευρώπη. Ο Μακρόν παρουσίασε αυτήν την ιδέα ενώ ο Μέρτς φαίνεται πως υιοθέτησε αυτήν περισσότερο λόγω εθνικών συμφερόντων παρά κοινοτικών.

Ωστόσο το επιχείρημα πως «η Ρωσία αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την ΕΕ», αγνοεί ένα σημαντικό γεγονός: στους πολέμους των τελευταίων 150 χρόνων, η Ρωσία ήταν συνήθως αμυνόμενη ενώ οι Γαλλία και Γερμανία επιτίθενταν.

Η αιτία αυτών των τυχοδιωκτισμών είναι σαφής: Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που συμμετείχαν στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας – υπό τις οδηγίες των Αμερικανών εις βάρος των λαών τους – τώρα βρίσκονται εκτεθειμένες καθώς οι ΗΠΑ αλλάζουν πορεία. Για μην αναλάβουν τις ευθύνες στις χώρες τους ωθούν προς ένα ψεύτικο σενάριο αντιρωσικού εξοπλισμού χωρίς καν τη στήριξη των Αμερικανών.

S’ αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έφερε πειθήνια την Ελλάδα ως χώρα “σε εμπόλεμη κατάσταση” με τη Ρωσία – παρουσιάζοντας τώρα ότι μπορεί να βγει ωφελημένη από αυτούς τους εξοπλισμούς. Στους ανιστόρητους ισχυρισμούς αυτούς ανταπάντησε ο επιχειρηματίας Ευάγγελος Μυτιλιναίος:

• P πρώτο: Δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας.
• P δεύτερο: Η ελληνική αμυντική βιομηχανία δε μπορεί συμμετάσχει σε μεγάλες συμπαραγωγές έργων.
• P τρίτο: Από το πρόγραμμα Belharra οι Γάλλοι πρόσφεραν μόλις 0,5% προστιθέμενη αξία!